HMS Erebus (1826)

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Un dels dos naviris de l'expedicion Franklin

Le HMS Erebus es un naviri de la Royal Navy armat en 1826 e abandonat en 1848. Son epava foguèt retrobada en septembre de 2014, dins lo Golf de la Reina Maud, en Nunavut, Canadà.

Expedicion de Ross[modificar | modificar la font]

Après dos ans de servici per la mar Mediterranèa, l' Erebus foguèt reconvertit pra'mor de participar a l'exploracion de l'Antartida. Lo 21 de novembre de 1840, capitanejat per James Clark Ross, daissèt Tasmania per se dirigir cap a l'Antartida en companhiá de la Terror. En genièr de 1841 la tripulacion dels dos vaissèls va desbarcar en Tèrra de Victòria e batejar las tèrras novèlas. Lo mont Erebus, dins l'isla de Ross, foguèt nomenat en remembre del vaissèl.

Descobriguèron alavetz la barrièra de glaç de Ross, que poguèron pas penetrar, e seguiguèron cap a l'èst fins que lo mal temps los obliguen a tornar a Tasmania. L'an seguent, en 1842, Ross contunhèt l'exploracion de la "Granda Barrièra de Glaç", coma la se nomenava, sens quitar de la seguir cap a l'èst. Los dos vaissèls anèron dins las Islas Malvinas abans de tornar a l'Antartida pendent la sason 1842-1843. Las naus realizèron d'estudis en magnetisme, e tornèron amb donadas oceanograficas e colleccions de botanica e ornitologica. Los aucèls reculhits durant la primièra expedicion foguèron descriches e illustrats per George Robert Gray e Richard Bowdler Sharpe a The Zoology of the Voyage of HMS Erebus & HMS Terror. Birds of New Zealand., 1875. The revised edition of Gray (1846) (1875).

Expedicion de Franklin[modificar | modificar la font]

Per son viatge seguent, aqueste còp en Artic, e jol comandament de Sir John Franklin, l' Erebus e la Terror foguèron equipats amb las darrièras avançadas tecnicas en construccion navala.[1] Los compausants de la maquina de vapor de l' Erebus arribèron de Greenwich e Londres per camin de fèrre e los de la Terror, venent probablament de Londres e Birmingham, o faguèron de la meteissa manièra. Aqueles motors permetián als vaissèls de navegar per sos pròpris mejans a una velocitat de 7,4 km/ora Autras avançadas tecnologicas comprenián de renfortiments faches amb de bigas arquejades e de placas de fèrre, e un dispositiu intèrne de calfatge per vapor. En mai, las eliças portavan de proteccions de fèrre per evitar que se damatgèsson amb lo glaç.

Sir John Franklin naveguèt a bòrd de l' Erebus, mentre que la Terror anava als òrdres de Francis Crozier. L'expedicion foguèt encargada de reculhir de donadas sul magnetisme a l'Artic canadian e de completar la traversada del Passatge del Nòrd-oèst, qu'èra ja estat traçat d'èst a oèst, mas aviá jamai pogut èsser navegat dina sa totalitat.

Las naus foguèron vista per darrièr còp en dintrant a la baia de Baffin en agost de 1845. La desaparicion de l'expedicion Franklin desencadenèt una recèrca massiva a l'Artic, mas serà pas qu'en 1854, quand John Rae, mentre qu'explorava la Peninsula de Boothia per la Companhiá de la Baia d'Hudson (HBC), trobèt un inuit près de Pelly Bay que li expliquèt qu'un grop de trenta cinc o quaranta òmes èran mòrts de fam près de la desbocadura del riu Back. D'expedicions posterioras confirmèron aquelas informacions.

Ambedós vaissèls demorèron bloquejats pel glaç e èran estats abandonats per sos equipatges, un total de 130 òmes, que moriguèron posteriorament d'ipotrrmia, d'escorbut o de fam en ensajar de rejónher de zonas pus meridionalas. Se parlava tanben de cases de canibalisme entre los meteisses marinièrs.

A fins del sègle XX l'estudi dels objèctes e de la rèstas umanas de l'isla del Rei Guilhèm e de l'isla Beechey mostrèron que dins l'isla Beechey lo mai probable es que los marins moriguèsson de pneumònia, e benlèu tanben de tuberculosi.[2][3] Los informacions toxicologicas puntan un empoisonament pel plomb coma possible factor coadjuvant.[4][5] Entre las possiblas causas d'aquel empoisonament èran las soudaduras de plomb de las bróstias de conservas, los contenents d'autras manjars revestits amb de plomb, los colorants alimentaris, lo tabac, e las vaissèlas. Se trobèron en mai de marcas de talh de cotèl suls òsses d'unes membres d'equipatge que s'interpretèron coma signes de canibalisme.[6]

Las rèstas de l'Erebus son estats retrobats dins lo Golf de la Reina Maud, lo 7 de setembre de 2014 amb l'ajuda d'un veïcul sosmarin telecomandat[7],[8],[9], e la campana del naviri recuperada[10].

Referéncias[modificar | modificar la font]

  1. Sandler
  2. Amy
  3. Notman
  4. Kowall
  5. Kowall
  6. Keenleyside
  7. (en)Sir John Franklin: Fabled Arctic ship found
  8. (en)Lost Franklin expedition ship found in the Arctic
  9. « Going for certification », Vertical Magazine,‎ avril 2015, p. 48
  10. (en)HMS Erebus ship's bell recovered from Franklin expedition

Bibliografia[modificar | modificar la font]

  • Atwood, Margaret. «Concerning Franklin and His Gallant Crew». A: Strange Things: The Malevolent North in Canadian Literature. Oxford: Clarendon Press, 1995. ISBN 0-19-811976-3. 
  • Beattie, Owen; Geiger, John. Frozen in Time: Unlocking the Secrètes of the Franklin Expedition. Saskatoon: Western Producer Prairie Books, 1987. ISBN 0-88833-303-X. 
  • Cookman, Scott. Iceblink: The Tragic Fate of Sir John Franklin's Lost Polara Expedition. New York: John Wiley & Sons, 2000. ISBN 0-471-37790-2. 
  • Cyriax, Richard. Sir John Franklin's Last Arctic Expedition; a Chapter in the History of the Royal Navy. London: Methuen & Co, 1939. OCLC 9183074. 
  • Gould, Rupert. Oddities A Book of Unexplained Facts. London: P. Allan & Co., 1928 [Consulta: en 19 mai 2011]. 
  • Klutschak, Heinrich; Barr, William. Overland Ton Starvation Coï. Toronto: University of Toronto Press, 1989. ISBN 0-8020-5762-4. 
  • Mowat, Farley. «The Fate of Franklin». A: Ordeal by Ice; the Search for the Northwest Passage. Toronto: McClelland and Stewart Ltd, 1973, p. 285. OCLC 1391959. 
  • Potter, Russell. Arctic Spectacles: The Frozen North in Visual Culture. Seattle: University of Washington Press ISBN 978-0-295-98680-7, 2007. 
  • Sandler, Martin. Resolute: The Epic Search for the Northwest Passage and John Franklin, and the Discovery of the Queen's Ghost Ship. New York: Sterling Publishing Co., 2006. ISBN 978-1-4027-4085-5. 
  • Savours, Ann. The Search for the North West Passage. New York: St. Martin's Press, 1999. ISBN 0-312-22372-2. 
  • Schwatka, Frederick. Edouard A. Stackpole. The Long Arctic Search; the Narrative of Lieutenant Frederick Schwatka, U.S.A., 1878–1880, Seeking the Remembres of the Lost Franklin Expedition. New Bedford, Massachusetts: Reynolds-DeWalt, 1965. OCLC 1012693. 
  • Woodman, David C. Strangers Among Vos. Montreal: McGill-Queen'S University Press, 1995. ISBN 0-7735-1348-5. 
  • Woodman, David C. Unravelling the Franklin Mystery: Inuit Testimony. Montreal: McGill-Queen'S University Press, 1992. ISBN 0-7735-0936-4. 

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]