Guèrra dels Òsses

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
Aqueste modèl es pertinent ? Clicatz per ne veire d'autres.
L’ortografia o la gramatica d'aqueste article es de verificar.
La rivalitat entre Othniel Charles Marsh (esquerra) e Edward Drinker Cope (drecha) desacadièc la Guèrra dels Uasses.

La Guèrra dels Òsses (var. Guèrra des Uassi, Guerra daus Òs) foguèt un periòde d'intensa especulacion e descobèrtas de fossils pendent la Gilded Age (Edat Daurada) de l'istòria dels Estats Units, marcat per una granda rivalitat entre Edward Drinker Cope (de l'Academia de Sciéncias Naturalas de Filadelfia) e Othniel Charles Marsh (del Musèu Peabody d'Istòria Naturala de Yale). Los dos paleontólogos utilizèron de metòdes deshonestos per se superar en la siá disciplina, en recorrent a sobornos, de panatòris e destruccion d'uasses. Los scientifics s'ataquèron tanben mutuamente en d'òbras scientificas, en ensajant arruinar la credibilitat de l'autre e o daissar sens finançament.

Inicialament Cope e Marsh èran de collègas que se tractavan de manièra educada, mas après divèrsas disputas personalas se convertiguèron en d'enemics acérrimos. La siá recèrca d'uasses los amièc a l'oèst, als rics jaciments paleontológicos de Colorado, Nebraska e Wyoming. Entre 1877 e 1892, ambedós utilizèron lo sieu patrimòni e la siá influéncia per finançar las siás pròprias expedicions e obténer de servicis e d'uasses de dinosaurios de caçaires de fossils. A la fin de la Guèrra dels Uasses, ambedós avián agotat lo sieu patrimòni en cèrca de la supremacía paleontológica.

Cope E Marsh demorèron economica e socialament arruinados per los sieus esfòrces per desonrar al contrari, mas las siás contribucions a la sciéncia e a la disciplina de la paleontología foguèron immensas, en daissant al morir de tonas de fossils gardats en de caissas sens dobrir. La disputa entre los dos amièc a la descobèrta e la descripcion de mai de 142 espècias nòvas de dinosaurios. Las consequéncias de la Guèrra dels Uasses se plasmaron en una melhora coneissença de la vida preistorica e desvelhèt l'interès del public pels dinosaurios, en amiant a contunhar l'investigacion de fossils en America del Nòrd pendent los decènnis seguents. Se son publicats tanben de divèrses libres istorics e d'adaptacions de ficcion sobratz aqueste periòde d'intensa activitat paleontológica.

Istòria[modificar | modificar la font]

Contèxt[modificar | modificar la font]

Pendent un cèrt temps, Cope e Marsh foguèron d'amics. S'èra conegut en Berlin en 1864 e passèron unes cuantos de jorns amassa coma de collègas. Nomenèron quitament d'espècias en aunor mutuau. Malgrat aiçò, las siás relacions empejorèron a mesura que passava lo temps, degut en partida al caractèr temperamental d'ambedós. Cope Èra conegut per èsser beligerante e aviá un temperament irascible; Marsh èra mai lent, mai metódico e introvertit. Ambedós èran pendencieros e desconfiados. Las siás diferéncias arribèron tanben al plano scientific: Cope èra un fèrm defensor del neolamarckismo, del temps que Marsh apiejava la teoria de Charles Darwin d'evolucion per seleccion naturala.[1] Quitament quand èran d'amics, avián una tendéncia a despreciarse sutilmente. Coma explicava un observaire: "Lo patricio Edward poiriá aver considerat que Marsh èra pas exactament un cavalièr. L'academic Othniel considerava probablament a Cope coma pas fòrça professional".[2]

Cope E Marsh avián d'originas fòrça desparièras. Cope Nasquèt en lo seno d'una familha cuáquera, rica e influyente, de Filadelfia. E mai se lo sieu paire aimava que Cope trabalhès de granjero, aqueste se distinguiguèt coma naturalista.[2] En 1864, Cope se convertiguèt en professor de zoologia en lo Haverford College e se jonhèt a Ferdinand Hayden en las siás expedicions en l'oèst. Marsh, Filh d'una familha de paucs mejans de Lockport, Naua Yòrk, auriá creishut en la praubesa d'èsser pas estat per l'ajuda de lo sieu oncle, lo filántropo George Peabody. Marsh Convenquèt a lo sieu oncle per que bastiguèsse lo Musèu Peabody d'Istòria Naturala, e atenguèt lo cargue de director del musèu. Aiçò, amassa amb l'eiretatge que recebèt de Peabody quand aqueste moric en 1869, faguèt possible que Marsh gaudiguèsse d'una comòda posicion financièra e mai se, degut en partida a la vision estricta qu'aviá lo sieu oncle del matrimòni, Marsh demorèt celibatari tota la vida.

Version de Cope de Elasmosaurus platyurus amb la cap plaçada en lo luòc incorrècte.

En una escasença, los dos scientifics s'èra partit a una expedicion de recolección de fossils en los potzes de marga de Cope en Nòva Jersey, a on William Parker Foulke aviá descobèrt lo holotipo del dinosaurio Hadrosaurus foulkii, descrich pel paleontólogo Joseph Leidy; èst foguèt òm de las primièras descobèrtas de dinosaurios en Estats Units e los potzes èran encara rics en de fossils. E mai se los dos foguèron amigablemente, Marsh sobornó en secrèt als operadors dels potzes per que li amièssen los fossils que descobrissián a el en luòc d'a Cope. Los dos comencèron a s'atacar mutuamente en de documents e de publicacions e la siá relacion personala empejorèt. Marsh Umilièt a Cope en indicant que la siá reconstruccion del plesiosaurio Elasmosaurus èra defectuosa, amb la cap plaçada a on li caldriá anar la coa. Cope, A lo sieu còp, comencèt a cercar en çò que Marsh considerava lo sieu terren privat de caça d'uasses (Kansas e Wyoming), en empejorant la siá relacion.[3]

1872-1877: de primièras expedicions[modificar | modificar la font]

En lo decènni de 1870, l'atencion professionala de Cope e Marsh se vegèt atracha per l'oèst nòrd-american a causa de de notícias de grandas descobèrtas de fossils. En utilizant la siá influéncia en Washington, Cope atenguèt un luòc en lo Servici Geologic dels Estats Units a las òrdres de Ferdinand Hayden. E mai se lo luòc èra pas remunerado, ofrissiá a Cope una granda oportunitat per apletar de fossils en l'oèst e publicar las siás trobalhas. Lo talent de Cope per escriure de manièra dramatica complacía a Hayden, qu'aviá de besonh causar una impression populara amb los informes oficiales del Servici. En junh de 1872, Cope partiguèt en lo sieu primièr viatge, planeando observar las capas fosilíferas del Eoceno de Wyoming per se meteis. Aiçò provoquèt una distanciacion entre Cope, Hayden e Leidy. Èra Leidy qui aviá recebut granda part dels fossils de las colleccions de Hayden fins que Cope entrèt dins lo Servici e ara Cope se trobava en cercant de fossils en lo territòri marcat per Leidy a l'encòp que lo pròpri Leidy. Hayden ensagèt aliviar la tension amb Leidy mejançant una carta:

Cope S'amièc a la siá familha atenhi fins a Denver, mentre Hayden ensajava evitar que Cope e Leidy faguèsson prospecciones dins la meteissa zòna. En seguint una pista donada pel geólogo Fielding Bradford Meek, Cope pensava tanben investigar d'informes d'uasses que Meek aviá trobat près de l'estacion de Black Buttes e la linha férrea. Cope Trobèt lo luòc e los rèstes esqueléticos d'un dinosaurio que cridèt Agathaumas sylvestris. En cresent que comptava amb lo plen supòrt de Hayden e lo Servici, Cope viatgèt en Fort Bridger en junh, en descobrint qu'èran pas los òmes, los vagons, los cavals e l'equipament qu'esperava trobar ailà. Cope Amassèt una equipa de la siá pròpria pòcha, que consistissiá de doas carreteros, un cosinièr e una guida, amassa amb tres òmes de Chicago qu'èran interessats en estudiar amb el. Fin finala, resultèt que dos dels òmes de Cope èran emplegats de Marsh. Quand lo paleontólogo rival descobriguèt que los sieus òmes acceptavan de sòus de Cope, enforisquèt. E mai se aquestes ensagèron assegurar a Marsh qu'èran encara los sieus òmes (òm d'eles suggeriguèt qu'acceptèt lo trabalh per aluenhar a Cope dels fossils bones), la guitèra de Marsh a l'ora de demandar d'acòrds en fèrm e de far de pagaments poiriá los aver incitats a cercar d'autre trabalh. Lo viatge de Cope amièc a l'expedicion per de païsatges agrestes que sonque Hayden aviá reconegut e descobriguèt de desenas de nòvas espècias. Mentretant, òm dels òmes de Marsh envièc una partida de lo sieu material a Cope per equivocación. Quand recebèt los fossils, Cope los retornèt a Marsh, mas aqueste incident dañó encara mai la siá relacion.

En 1872 s'abandonèt quina pretension que siá de cordialidad entre los dos e en la prima de 1873 comencèron las hostilidades dubèrtas. Al meteis temps, Leidy, Cope e Marsh fasián de grandas descobèrtas de reptiles e de mamifèrs preistorics en las capas fosilíferas de l'oèst. Los paleontólogos avián la costum d'enviar telegramas als Aquestes escrits apresuradamente per descriure las siás trobalhas e publicavan pas que de descripcions mai complètas quand tornavan del viatge. Entre los nòus exemplars descriches se trobavan Uintatherium, Loxolophodon, Eobasileus, Dinoceras e Tinoceras. Lo problèma es que fòrça d'aquestas trobalhas èran pas desparièras dels autres; en fach, Cope e Marsh sabián que qualqu'uns dels fossils qu'apletavan èran ja estats descobèrts pels autres. Fin finala, se vegèt que fòrça dels noms de Marsh èran valids, del temps que cap dels de Cope çò èra. Marsh Placèt tanben las nòvas espècias dins un nòu òrdre de mamifèrs, Cinocerea. Cope Demorèt umiliat e emplàstic de deténer los cambiaments de lo sieu rival. Per contra, publiquèt un estudi analítico de granda portada a on prepausava un nòu modèl de classament pels mamifèrs del Eoceno, a on escartava los genres de Marsh en favor dels sieus. Marsh Cediguèt pas en absolut e contunhèt d'afirmar que totes los noms que Cope prepausèt pels dinoceratos èran incorrèctes.

Marsh (En lo centre de la fila trasera), entornejat per d'ajudants armats. Marsh Passava pas longtemps en lo camp, e solie delegar aqueste prètzfach en los sieus agents.

Mentre los scientifics discutissián sobre lo classament e la nomenclatura, tornèron tanben a l'oèst en cèrca de mai fossils. Marsh Faguèt lo sieu darrièr viatge patrocinat per Yale en 1873, amb un grand grop de tretze estudiants e protegit per un grop de soldats que volián far una demostracion de fòrça a la tribu dels siux. A causa de las preocupacions sobratz las siás expedicions mai lujosas e de caras d'ans anteriors, Marsh faguèt que los estudiants se paguèsson las siás pròprias despensas e lo viatge li costèt sonque a Yale 1857,50 $, una chifra fòrça inferiora als 15 000 $ (mai de 200 000 $ en la valor actuala) que Marsh aviá demandat per l'expedicion anteriora. Aquesta expedicion seriá la darrièra de Marsh; pendent lo rèste de la Guèrra dels Uasses, Marsh preferiguèt contractar recolectores locales. E mai se aviá bastantes d'uasses coma per èsser d'ans en los estudiant, lo apetito del scientific per mai uasses creisherie. La recolección d'uasses de la part de Cope foguèt quitament mai prolífica que la de 1872, e mai se la tendéncia de Marsh de contractar recolectores pròpris significava que la siá rivala èra persona non grata en Bridger. Cansat de trabalhar a las òrdres de Hayden, Cope atenguèt un trabalh pagat amb lo Còs d'Enginhèrs, mas vegèt las siás accions limitadas per aquesta entitat federala; del temps que Cope li caliá seguir amb las prospecciones, Marsh podiá cercar ailà a on volguèsse.

A intervengudi del decènni de 1870, l'atencion dels dos scientifics se dirigiguèt cap a Dakòta del Sud, a on la descobèrta d'aur en las Black Hills aumentèt las tensions entre los nativos americanes e los Estats Units. Marsh, Que desirava los fossils que se trobavan en aquela region, se vegèt endrabat en la politica armada-indios. Amb l'objectiu de se ganhar lo supòrt del cap Bromalh Roge dels siux per poder far prospecciones, Marsh prometèt pagar a Bromalh Roge pels fossils trobats e tornar en Washington a far pression ailà en lo sieu favor en çò referent al tracte inadequat que recebián. Fin finala, Marsh se escabulló del campament e, segontes lo sieu pròpri relat (possiblament embellecido), acumulèt de vagons plens de fossils e se retirèt just abans de que arribès un grop ostil de miniconjous. Se que intercediguèt en nom de Bromalh Roge davant del Departament de l'Interior e l'administracion, mas la siá intencion poiriá èsser estat se ganhar una reputacion front a l'administracion impopular de Ulysses S. Grant. En 1875, tant Cope coma Marsh faguèron una pausa en las siás recolecciones, doncas que sentián la pression financièra e lo besonh de catalogar las siás trobalhas acumuladas, mas de nòvas descobèrtas los farián tornar a l'oèst abans de la fin del decènni.

1877-1892: las descobèrtas en Coma Bluff[modificar | modificar la font]

La formacion Morrison en Coma Bluff (Wyoming).

En 1877, Marsh recebèt una carta d'Arthur Lakes, un professor d'escòla de Golden (Colorado), que li informava en el d'una descobèrta. Lakes, En fasent senderisme dins unas montanhas prèpas a Morrison (Colorado) amb un amic, H. C. Beckwith, Aviá descobèrt unes uasses enòrmes incrustados en las ròcas. Lakes Descriguèt en la siá carta que los uasses èran "aparentament una vértebra e un húmero de qualque saurio gigantesc". Mentre esperava la responsa de Marsh, Lakes desenterró mai d'uasses "colossales" e los envièc a New Haven. Coma Marsh trigava en respondre, Lakes envièc tanben una remesa d'uasses a Cope.

Quand Marsh respondèt a Lakes, paguèt 100 dolars al prospector, en o sollicitant a gardar secrèta envolopa las trobalhas. Après s'assabentar que Lakes aviá agut correspondéncia amb Cope, envièc a Morrison a Benjamin Mudge, la siá colector de camp, per obténer los servicis de Lakes. Al meteis temps, Marsh publiquèt una descripcion de las descobèrtas de Lakes en lo American Journal of Science del 1 de julhet e abans de que Cope poguèsse publicar la siá pròpria interpretacion de las trobalhas, Lakes li escriguèt per li dire que los uasses serián liurats a Marsh, qualquarren que resultava un grèu insult per Cope.

Una segonda carta arribèt de l'oèst, aqueste còp dirigit a Cope. O. W. Lucas èra un naturalista que se trobava en apletant de plantas près de Cañon City (Colorado), quand descobriguèt un conjonch d'uasses de fossils. Après recebre mai de mòstras de Lucas, Cope concluguèt que los dinosaurios èran herbívoros grandes, en remarcant alegremente que l'especimèn èra màger que quin autre que siá descrich fins a alavetz, en inclusent la descobèrta de Lakes. Marsh S'assabentèt de las descobèrtas de Lucas e ordenèt a Mudge e a un ancian estudiant, Samuel Wendell Williston, qu'establiguèsson una peirièra près de Cañon City de la siá part. Malastrosament per Marsh, s'assabentèt mejançant Williston que Lucas trobava los melhors uasses e aviá refusat abandonar a Cope amb tal de trabalhar per el. Marsh Faguèt tornar a Williston cap a Morrison, a on la pichona peirièra de Marsh s'enfonsèt e auciguèt gaireben a las siás ajudants. Aqueste obstacle auriá ponut fin al porgiment d'uasses procedentes de l'oèst per Marsh se foguèsse pas estat per una tresena carta, dirigida a el.

En l'epòca de las descobèrtas de Lakes, se bastissiá lo Camin de fèrre Transcontinental dins una zòna remota de Wyoming. La carta de Marsh èra de dos òmes que s'identificavan coma Harlow e Edwards (los sieus noms reales èran Carlin e Reed), de trabalhadors de la Union Pacific Railroad. Los dos d'òmes afirmavan aver descobèrt de grandas quantitats de fossils en Coma Bluff e li avertissián qu'aviá d'autras personas dins la zòna "que cercavan aquestas causas", qualquarren que Marsh interpretèt coma una referéncia a Cope. Marsh Envièc a Williston, qui veniá d'arribar exhausto a Kansas après l'ensorrament de la peirièra de Morrison, a Coma Bluff. Lo sieu ancian estudiant li envièc un messatge, en li confirmant la veracidad tant de las grandas quantitats d'uasses coma de la preséncia d'òmes de Cope per la zòna. En tement repetir los meteisses errors qu'aviá comés amb Lakes, Marsh envièc rapidament de sòus als dos de nòus caçaires d'uasses e lor sollicitèt a li enviar de fossils addicionales. Williston Atenguèt un acòrd preliminar amb Carlin e Reed, qu'avián pas pogut crubar lo chèc de Marsh doncas qu'èra escrich a nom de los sieus pseudonims, mas Carlin decidiguèt anar a New Haven per tractar dirèctament amb Marsh. Aqueste darrièr redigiguèt un contracte qu'inclusiá un pagament mensual fix, amb la possibilitat de cosinas addicionalas per Carlin e Reed, segontes l'importància de las descobèrtas. Marsh Se reservèt tanben lo drech d'enviar als sieus pròpris "superintendentes" per supervisar las catacions, s'èra de besonh, e aconselhèt als òmes qu'ensagèsson manténer a Cope fòra de la region. Malgrat que mantenguèron una reünion cara a cara, Carlin atenguèt pas obténer de melhoras condicions de Marsh. Lo paleontólogo atenguèt que Carlin e Reed trabalhèsson jols tèrmes fixats, mas demorèron de semiadas granas de discòrdia e rencor en l'ànim dels caçaires d'uasses, doncas que sentián que Marsh lor aviá coaccionado per acceptar lo tracte. L'inversion de Marsh en la region de Coma Bluff donèt lèu de bones resultats. Del temps que los recolectores de Marsh tornèron a l'Èst per passar l'ivèrn, Reed envièc de vagons de fossils per via férrea a Marsh pendent tot 1877. En l'edicion de decembre de 1877 de la revista American Journal of Science, Marsh descriguèt e donèt nom a dinosaurios coma Stegosaurus, Allosaurus o Diplodocus.

Malgrat las precauciones de Marsh per evitar que la siá rivala sabès dels rics jaciments de Coma Bluff, s'estendèron lèu las brusors sobratz las descobèrtas. Carlin E Reed foguèron implicats en l'expansion d'aquestas brusors, filtrando informacion al Laramie Daily Sentinel, que publiquèt un article sobratz las trobalhas en abril de 1878. L'article exagerèt lo prètz que Marsh aviá pagat pels uasses enviadi a l'Èst, possiblament per aumentar lo prètz e la demanda de mai uasses. Marsh, En ensajant encobrir la filtración, s'assabentèt per mediacion de Williston que Carlin e Reed avián mantengut de contactes amb un òme, que trabalhava para Cope, amb lo nom de "Haines". Cope Aviá agut notícia de las descobèrtas de Coma Bluff e aviá enviat "de lairons de dinosaurios" dins la zòna, en un assag de panar discretamente de fossils dins la zòna de Marsh. En genièr de 1878, lo malcontentament per la infrecuencia dels pagaments de la part de Marsh aumentèt e Carlin comencèt a trabalhar per Cope.

Marsh E lo cap lakota Bromalh Roge en New Haven, Connecticut, c. 1880.

Cope E Marsh utilizavan lo sieu pròpri patrimòni per finançar d'expedicions cada estiu, per çò que passavan l'ivèrn en publicant las siás descobèrtas. Lèu, de pichonas armadas de caçaires de fossils en de vagons lançats per mulas o en de trens se trobavan en enviant de tonas de fossils cap a l'èst. Las equipas de Marsh èran los mai extravagantes; aviá una equipa de coma minim cinc trabalhadors qu'o assistissián en las escasenças en que se desplaçava el meteis a l'oèst. Cope, Per d'autra part, aviá pro amb dos companhs, un cosinièr e una guida. Las catacions paleontológicas durèron quinze ans, de 1877 a 1892. Tant los trabalhadors de Cope coma los de Marsh sofriguèron de dificultats ligadas al temps, aital coma de sabotatges e d'obstacles provocats pels asalariados del rival. Reed Vegèt coma lo sieu accès a l'estacion de tren de Coma demorava bloquejat per Carlin e li calguèt transportar los uasses risco aval e plaçar los especimèns en lo cai jos un intens fred. Cope Ordenèt a Carlin que bastiguèsse la siá pròpria peirièra en Coma Bluff, del temps que Marsh envièc a Reed a espiar a lo sieu ancian amic. Quand la peirièra n.º 4 de Reed s'agotèt, Marsh ordenèt a Reed que retirès los fragments d'uasses del rèste de peirièras. Reed Informèt qu'aviá destruit totes los uasses restants per evitar que queiguessen en de mans de Cope. Preocupat per la possibilitat qu'estrangièrs foguèsson penetrando dins los limits de las peirièras de Reed, Marsh envièc a Lakes a Coma per que prestès ajuda en las catacions e en junh de 1879 el meteis visitèt Coma. Cope Faguèt tanben una virada per las siás peirièras en agost. E mai se los òmes de Marsh contunhavan de dobrir de nòvas peirièras e en descobrint mai de fossils, las relacions entre Lakes e Reed empejorèron e ambedós demissionèron en agost. Marsh Ensagèt los calmar en los enviant als extrèmes opausats de las peirièras, mas après se veire obligat a abandonar una peirièra al mitan d'una ventisca glacial, Lakes presentèt la siá dimission e tornèt a lo sieu luòc en l'ensenhament en 1880. La marcha de Lakes pas alivió las tensions entre los òmes de Marsh; lo substitut de Lakes, un òme del mond del camin de fèrre cridat Kennedy, cresiá que li caliá pas rénder de comptes a Reed e las disputas entre ambedós faguèron que lo rèste de trabalhadors de Marsh abandonèsson. Marsh Ensagèt separar a Kennedy e a Reed, e envièc a Coma al frair de Samuel Williston, Frank, en un assag de manténer la patz. Frank Williston acabèt en daissant lo trabalh de Marsh e s'anèt viure amb Carlin. Las catacions de Cope en Coma comencèron a decaer e los substituts de Carlin abandonèron lèu lo trabalh.

Illustracion realizada per Marsh en 1896 dels uasses d'un Stegosaurus, dinosaurio descrich e nomenat en 1877.

A mesura que progresaba lo decènni de 1880, los òmes de Cope e Marsh aguèron de s'afrontar a una dura competéncia de la part de l'autre partit aital coma de tresens tanben interessats en los uasses. Lo professor Alexander Emanuel Agassiz de Harvard envièc als sieus pròpris representants a l'oèst, del temps que Carlin e Frank fondèron una entrepresa de venta d'uasses per vendre los fossils al melhor postor. Reed Se partiguèt e comencèt a trabalhar coma pastor de fedas en 1884 e las peirièras de Marsh en Coma produsiguèron pauc materiala après la siá marcha. Malgrat aquestes obstacles, en aquel moment Marsh aviá mai de peirièras en foncionament que Cope; Cope, qu'a la debuta del decènni de 1880 aviá mai d'uasses que ne podiá ficar dins un ostal, èra demorat rezagado en la carrièra pels dinosaurios.

Las descobèrtas de Cope e Marsh se vegèron acompanhats per d'acusacions provocadoras d'espionatge, sobornos e panatòri de trabalhadors e fossils. Ambedós èran tan protectors amb los sieus jaciments que destruissián de fossils pichones o dañados per evitar que queiguessen en de mans de la siá rivala, o aumplissián las catacions amb tèrra e ròca. En una escasença, quand supervisaba las siás peirièras de Coma en 1879, Marsh examinèt de trobalhas recentas e marquèt qualqu'uns per destruir. Aital meteis, en una escasença las equipas rivalas dels scientifics se pelegèron a pedradas.

Disputas personals e de darrièrs ans[modificar | modificar la font]

Al meteis temps que Cope e Marsh concorrián per de fossils en l'oèst american, fasián tanben tot çò de possible per arruinar la credibilitat professionala del contrari. Umiliat per lo sieu error a l'ora de rebastir lo plesiosauro Elasmosaurus, Cope ensagèt encobrir lo sieu equivocación en crompant cada còpia que podiá de la revista en que foguèt publicada la reconstruccion. Marsh, Lo primièr en soslinhar l'error, s'assegurèt de far publica l'istòria. La rapida e prodigiosa produccion de Cope d'articles scientifics significava que Marsh aviá pas cap dificultat en trobar d'errors ocasionales qu'atacar a Cope.[3] Marsh Èra pas en absolut infalible; ponèt un cran confonut en un esqueleto de Apatosaurus e o descriguèt coma un nòu genre, Brontosaurus.

A de fins del decènni de 1880, l'atencion publica per la competicion entre Cope e Marsh se desvaneció, mai atracha pels afars internacionales que per lo "Sauvatge Oèst". Mercés a John Wesley Powell, cap del Servici Geologic dels Estats Units, e als contactes de Marsh amb los rics e poderoses de Washington, Marsh foguèt ponut davant d'un servici governamental assolidat e se mostrèt satisfach per sortir del centre d'atencion sensacionalista. Cope Se trobava amb el en una situacion pro pejor, en avent gastada granda part de los sieus sòus en crompant The American Naturalist e aviá de dificultats per trobar trabalh, degut en partida a lo sieu temperament, aital coma als aliadi de Marsh en lo contorn de l'educacion superiora. Cope Comencèt a invertir en prospecciones d'aur e argent en l'oèst, en s'afrontant als mosquitos de la malària e a un climat dur amb l'objectiu de cercar de fossils el meteis. A causa de problèmas en la minería e una fauta de supòrt de la part del govèrn federal, la situacion financièra de Cope se foguèt deteriorando sens cesar, fins al ponch que la siá colleccion de fossils se convertiguèt en la siá unica possession significativa.[3] Marsh, Mentretant, se ganhèt la antipatía quitament de las siás ajudants leialas, en inclusent a Williston, amb lo sieu refús a partejar las conclusions qu'aviá obtengut de las siás trobalhas e los sieus constants retards en los pagaments.

L'oportunitat de Cope de s'aprofiechar de la vulnerabilidad de Marsh venguèt en 1884, quand lo Congrès dels Estats Units comencèt a investigar lo foncionament del servici geologic. Cope S'èra fach amic de Henry Fairfield Osborn, per aquel alavetz professor de anatomía en l'Universitat de Princeton. Osborn Èra coma Marsh en fòrça aspèctes, lent e metódico, mas demostrariá aver una influéncia perjudiciala envolopa Marsh. Cope Cerquèt de trabalhadors malcontentaments qu'aucèsson la votz contra Powell e lo Servici. Pel moment, Powell e Marsh serián capaces de refutar amb capitada las acusacions de Cope e las siás allegacions arribèron pas a d'audidas de la premsa de massas. Osborn Semblava indeciso a l'ora de endurecer la siá campanha contra Marsh, de sòrta que Cope anèt a d'autre aliat qu'aviá mencionat a Osborn, un "òme de la premsa de Naua Yòrk" cridat William Hosea Ballou. Malgrat los obstacles interpausats als assages d'expulsar a Marsh de la siá presidéncia de l'Academia Nacionala de Sciéncias, Cope recebèt una granda ajuda financièra après que l'Universitat de Pensilvania li ofriguèsse un luòc coma professor.[3] Pauc après apareguèt l'oportunitat de Cope per donar un còp critic a Marsh.

Al cors dels ans, Cope aviá mantengut un diari elaborat amb los errors e maldades qu'avián comés Marsh e Powell; los errors e equivocaciones d'ambedós serián apuntats e gardats en lo tirador inferior del escritorio de Cope. Ballou planeó La primièra seria d'articles, que se convertirián una seria de debats en la premsa entre Marsh, Powell e Cope. E mai se la comunitat scientifica coneissiá la rivalitat de Marsh e Cope dempuèi fasiá temps, lo public s'avisèt de la conducha vergonzosa dels dos d'òmes quand lo New York Herald publiquèt una istòria amb lo titular "Scientists Wage Bitter Warfare" ("Scientifics liuran una guèrra amara"). Segontes l'autora Elizabeth Nòbla Shor, la comunitat scientifica se vegèt galvanizada:

En los articles de premsa, Cope ataquèt a Marsh per plagio e dolenta gestion financièra, e ataquèt a Powell per los sieus errors de classament geologic e per malversar los sòus autrejats pel govèrn. Marsh E Powell poguèren publicar la siá vision de l'afar, en lançant las siás pròprias acusacions contra Cope. Los articles de Ballou èran pauc estudiats, d'escrits e liejudi, e lo pròpri Cope escalabrèt après un article de The Philadelphia Inquirer que suggerissiá que los mandataris de l'Universitat de Pensilvania demandarián la dimission de Cope levat que presentès de pròvas per las siás acusacions contra Marsh e Powell. Lo meteis Marsh mantenguèt visca l'istòria del Herald amb una ferotja replica, mas a de fins de genièr l'istòria despareguèt dels diaris e aviá cambiat pauc entre los acérrimos rivales.

Se celebrèt pas cap jutjament del congrès per investigar la mauversacion de fons de Powell e ni Cope ni Marsh aguèron de respondre sobratz la siá responsabilitat en los errors, mas part de las calomnias de Ballou contra Marsh demorèron associadas amb lo Servici. Davant un sentiment antiservicio enardecido per la secada en l'oèst e la preocupacion sobratz l'apropriacion de las granjas abandonadas dins la meteissa zòna, Powell se trobèt jos una estrecha vigilància de la part del House Appropriations Committee. Amiat a agir pel supausat malbarat de Marsh en çò que tanh als fons del Servici, lo Appropriations Committee exigiguèt que lo pressupòst del Servici foguèsse detalhat. Quand se ponèt fin a la siá apropriacion en 1892, Powell envièc un lacónico telegrama a Marsh en li indicant qu'esperava la siá dimission, òm afronta personal en mai de financièra. Al meteis temps, fòrça dels aliadi de Marsh se retiravan o avián mòrt, en redusint lo sieu crèdit scientific. Just quand lo extravagante estil de vida de Marsh començava a li passar factura, Cope atenguèt un cargue en lo Servici Geologic de Tèxas, e mai se, encara tambaleándose pels atacs personals qu'aviá recebut pendent l'afar del Herald, contunhèt pas amb los sieus. La sòrt de Cope melhorèt pendent la primièra part del decènni de 1890, quand foguèt promogut en lo luòc de Leidy coma professor de zoologia e foguèt escuelhut president de la American Association for the Advancement of Science lo meteis an que Marsh daissèt lo sieu cargue davant de l'Academia de Sciéncias. Malgrat aiçò, a de fins del decènni la siá sòrt tornèt a empejorar, a mesura que Marsh recuperava part de lo sieu prestigi, en atenhent la Medalha Cuvier, lo guerdon paleontológico mai important.

La rivalitat entre Cope e Marsh durèt fins a la mòrt de Cope en 1897, quand ambedós s'avián ja arruinado. Cope Sofriguèt una malautiá debilitante als sieus darrièrs ans e li calguèt vendre part de la siá colleccion de fossils e logar una de los sieus ostals per aténher arribar a fin de mes. Marsh Li calguèt hipotecar la siá residéncia e demandar un sòu a Yale per poder subsistir.[3] Malgrat aiçò, la rivalitat entre los dos demorèt intensa, mas cansada. Cope Lancèt una darrièra provocacion abans de morir. Donó Lo sieu cran a la sciéncia per que se poguèsse mesurar lo sieu cervèl, amb l'esperança que foguèsse màger que lo de lo sieu adversari; en aquel temps, se cresiá que la mesura del cervèl èra l'autentica mesura de l'intelligéncia. Marsh Acceptèt pas la provocacion, e supausadament lo cran de Cope se conserva encara en l'Universitat de Pensilvania. Se discutís se lo cran almacenado en l'Universitat es lo de Cope; l'Universitat a afirmat que crei que lo cran autentic se perdèt al decènni de 1970, e mai se Robert Bakker a dich que de fracturas superficialas del cran e los informes del forense verifican la autenticidad del meteis.[4]

Legat[modificar | modificar la font]

Un Allosaurus gaireben complèt (AMNH #5753) descobèrt pels caçaires de fossils de Cope en Coma Bluff en 1879. La trobalha foguèt pas desempaquetado fins a après la mòrt de Cope.

En se basant purament en las chifras, Marsh "ganhèt" la Guèrra dels Uasses. Ambedós scientifics faguèron de descobèrtas d'una valor scientifica incresibla, mas del temps que Marsh descriguèt un total de 80 espècias nòvas de dinosaurio, Cope descriguèt sonque 56. En la darrièra part de la Guèrra dels Uasses, Marsh aviá simplament mai d'òmes e mai de sòus a la siá disposicion que Cope. Cope Aviá tanben un ventalh d'interèsses paleontológicos mai ample, del temps que Marsh practicament sonque cercava reptiles e de mamifères fossils.

Qualqu'uns de las descobèrtas de Cope e Marsh se tròban entre los dinosaurios mai coneguts, en inclusent de genres coma Triceratops, Allosaurus, Diplodocus, Stegosaurus, Camarasaurus e Coelophysis. Las siás descobèrtas acumuladas definiguèron l'alavetz naciente camp de la paleontología; abans de las descobèrtas de Cope e Marsh, s'èran descriches pas que nòu espècias de dinosaurio en America del Nòrd. En mai, qualques de las siás idèas, coma aquela de Marsh qu'afirmava que los ausèls descenon dels dinosaurios, son estats confirmadas; del temps que d'autras, en inclusent la "Lei de Cope", que postula que las espècias tendon a se far mai grandas amb lo temps, son consideradas de pauc o cap merit scientific. La Guèrra dels Uasses amièc tanben a la descobèrta dels primièrs esqueletos complèts e l'aumentacion de la popularitat dels dinosaurios entre lo public. Coma diguèt lo paleontólogo Robert Bakker, "los dinosaurios provenentes de Coma Bluff pas sonque aumpliguèron de musèus, aumpliguèron tanben d'articles de revistas, de libres de tèxt e l'esperit de las gents".

La Guèrra dels Uasses aguèt un impacte negatiu pas sola envolopa los dos scientifics mas tanben sobratz los sieus companhs e l'equipa entièra. L'aversion publica entre Cope e Marsh dañó la reputacion de la paleontología nòrd-americana en Euròpa pendent de decènnis. En mai, lo supausat emplec de dinamita e del sabotatge de la part dels trabalhadors d'ambedós scientifics destruiguèt o enterrèt de centenats de rèstes de fossils potencialament critics. Joseph Leidy abandonèt las siás catacions, mai metódicas, en l'oèst, doncas que vesiá que podiá pas manténer lo ritme de l'investigacion temerària d'uasses de Cope e Marsh.[1] Leidy Se cansèt tanben de las disputas constants entre los autres dos scientifics, çò que provoquèt que la siá retirada del camp marginalizès lo sieu pròpri legat; après la siá mòrt, Osborn trobèt pas ni una sola mencion de Leidy a las òbras de las siás doas rivales. En la siá prèssa per se superar mutuamente, Cope e Marsh montèron a l'azard los uasses de las siás pròprias descobèrtas. Las siás descripcions d'espècias nòvas, basadas en aquestas reconstruccions, amièren a una confusion e cresenças confonudas que perdurarián pendent de decènnis après la siá mòrt.

Una catacion realizada entre 2007 e 2008 en de divèrsas peirièras de Cope e Marsh suggerís que los damatges causats pels dos paleontólogos foguèron mendres de çò que s'èra afirmat. En utilizant los diboishes de camp de Lakes, d'investigadors del Musèu d'Istòria Naturala de Morrison descobriguèron qu'en realitat Lakes aviá pas dinamitado las peirièras mai productivas de Colorado; mas que çò qu'aviá fach èra las ramplir. Lo director del Musèu, Matthew Mossbrucker, teorizó que Lakes estendèt la messorga "pr'amor qu'aimava pas que la competéncia en la peirièra joguèsse a de jòcs mentales amb la banda de Cope".

Adaptacions[modificar | modificar la font]

En mai d'èsser lo tèma de libres istorics e paleontológicos, la Guèrra dels Uasses es estada lo tèma d'un roman grafic, Bone Sharps, Cowboys, and Thunder Lizards, de Jim Ottaviani. Es una òbra de ficcion istorica, doncas que Ottaviani presenta al personatge de Charles Robert Knight a Cope per de rasons de la trama e autres eveniments son estats reestructurats.[5] La Guèrra dels Uasses foguèt tractada de manièra mai fantastica, en lo libre Bone Wars de Brett Davis, qu'i a en el tanben d'extraterrèstres interessats en los uasses.[6] Es tanben la basa del jòc de cartas Bone Wars: The Game of Ruthless Paleontology, produsit per Zygote Games e creat per l'escrivan de sciéncia ficcion James Càmbias e la professora de biologia Diane Kelly.[7] En lo jòc, los jogaires concorron per rebastir los esqueletos de dinosaurio.

En abril de 2013, se confirmèt que los actors James Gandolfini e Steve Carell produsirián e protagonizaràn una adaptacion en clau de comèdia per la television sobratz la disputa entre Cope e Marsh (interpretats per Carell e Gandolfini respectivament), jos detla tutèla de la HBO e cuyo títol serà Bone Wars. Lo projècte seguís estancado, malgrat aiçò, inicialament per d'autres projèctes cinematografics d'ambedós actors, e posteriorament pel fallecimiento de Gandolfini, e mai se cercan ja un scenarista pel telefilm.

Referéncias[modificar | modificar la font]

  1. 1,0 et 1,1 Academy of Natural Sciences
  2. 2,0 et 2,1 Limerick
  3. 3,0, 3,1, 3,2, 3,3 et 3,4 Penick
  4. Baalke
  5. Mondor
  6. Waggoner
  7. New Scientist, 2533: 64

Bibliografia[modificar | modificar la font]

  • Academy of Natural Sciences, http://www.ansp.org/museum/leidy/paleo/bone_wars.php modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant Academy of Natural Sciences, http://www.ansp.org/museum/leidy/paleo/bone_wars.php modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  • Baalke, Ron (13-10-1994). "Edward Cope'S Skull". Escarrabilhada de corrièr lepomis.psych.upenn.edu. Consultat lo 15 d'agost de 2008.
  • Brown, Trudi e White, Kathi (de directoras) (1992). The Dinosaurs! Episòdi 1: "The Monsters Emerge" (Seria de television). PBS Video, WHYY-TV. 
  • Bryson, Bill (2003). «Science Ret in Tooth and Claw». A Short History of Nearly Everything. Estats Units: Random House. ISBN 0-7679-0818-X. 
  • Buffalo Bill Historical Center (1982). The American West. American West Publishing Company: Western History Association, Universitat de Virginia. 
  • Colbert, Edwin (1984). The Great Dinosaur Hunters and Their Discoveries. Courier Dover Publications. ISBN 0-486-24701-5. 
  • Farlow, James; Brett-Surman, M.K., E Walters, Robert (1999). The Completatz Dinosaur. Estats Units: Indiana University Press. ISBN 0-253-21313-4.  La referéncia utiliza de paramètres obsolets (ajuda) Categoría:Wikipedia:Páginas con referencias con parámetros obsoletos
  • Jaffe, Mark (2000). The Gilded Dinosaur: The Fossil War Between E. D. Cope and O. C. Marsh and the Rise of American Science. Nòva York: Crown Publishing Group. ISBN 0-517-70760-8. 
  • Levins, Hoag (2004). Levins, Hoag, http://www.levins.com/bwars.shtml modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  • Limerick, Patrick; Puska, Claudia (2003). Making the Most of Science in the American West (PDF). Boulder (Colorado): Center of the American West.  La referéncia utiliza de paramètres obsolets (ajuda) Categoría:Wikipedia:Páginas con referencias con parámetros obsoletos
  • Mondor, Colleen (1 de genièr de 2006). Mondor, Colleen, http://www.bookslut.com/features/2006_01_007441.php modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  • Norell, Mark A.; Gaffney, Eric S.; i Dingus, Lowell (1995). Discovering Dinosaurs in the American Museum of Natural History. Nova York: Alfred Knopf Publishing. ISBN 0-679-43386-4.  La referéncia utiliza de paramètres obsolets (ajuda) Categoría:Wikipedia:Páginas con referencias con parámetros obsoletos
  • Norman, David (1991). Dinosaur!. Nòva York: Prentice Hill. ISBN 0-13-218140-1. 
  • Osborn, Henry Fairfield (1978). Cope: Mastèr Naturalist : Life and Letters of Edward Drinker Cope, With a Bibliography of His Writings. Manchester (Nòu Hampshire): Ièr Company Publishing. ISBN 0-405-10735-8. 
  • Penick, James (agost de 1971). «Professor Cope vs.[1]Professor Marsh». American Heritage 22 (5).  La referéncia utiliza de paramètres obsolets (ajuda) Categoría:Wikipedia:Páginas con referencias con parámetros obsoletos
  • Preston, Douglas (1993). Dinosaurs in the Attic: An Excursion Into The American Museum of Natural History. Estats Units: Macmillan Publishers. ISBN 0-312-10456-1. 
  • Rajewski, Genevieve (Mai de 2008). «Where Dinosaurs Roamed». Smithsonian 39 (2): 20-26.  La referéncia utiliza de paramètres obsolets (ajuda) Categoría:Wikipedia:Páginas con referencias con parámetros obsoletos
  • Shor, Elizabeth (1974). The Fossil Feud Between E. D. Cope and O. C. Marsh. Detroit (Míchigan): Exposition Press. ISBN 0-682-47941-1. 
  • Sterling, Keir (1997). Biographical Dictionary of American and Canadian Naturalists and Environmentalists. Greenwood Publishing Group. ISBN 0-313-23047-1. 
  • Thomson, Keith Stewart (2008). The Legacy of the Mastodon: The Golden Age of Fossils in America. Yale University Press. ISBN 0300117043. 
  • Trefil, James S (2003). The Nature of Science: An A-Z Guide to the Laws and Principles Governing Our Universe. Houghton Mifflin Books. ISBN 0-618-31938-7. 
  • Waggoner, Ben (22 d'octòbre de 1999). Waggoner, Ben, http://palaeo-electronica.org/1999_2/books/bone_wars.htm modèl {{Ligam web}} : paramètre « titre » mancant
  • Wallace, David Rains (1999). The Bonehunters' Revenge: Dinosaurs, Greed, and the Greatest Scientific Feud of the Gilded Age. Houghton Mifflin Books. ISBN 0-618-08240-9. 
  • Wilford, John Nòble (1985). The Riddle of the Dinosaur. Nova York: Knopf Publishing. ISBN 0-394-74392-X. 

Enlaces Extèrnes[modificar | modificar la font]