Gara de Tolosa Matabuòu

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
Vista de la gara de Matabuòu

La Gara de Tolosa Matabuòu es la principala gara ferroviària per viatjadors de Tolosa e de la region de Miègjorn-Pirenèus. Es l'element central del malhum ferroviari de Tolosa.

Situacion[modificar | modificar la font]

Dins Tolosa[modificar | modificar la font]

Se situa al centre de la vila, en bordadura nòrd-èst del centre istoric e del canal del Miègjorn, lo long del baloard Pierre-Sémard.

Amb l'estacion de mètro Marengo – SNCF e la gara rotièra, se tròba al centre dels transpòrts collectius.

Al centre del malhum ferroviari[modificar | modificar la font]

Tolosa Matabuòu es lo centre d'una « estela » ferrovària de sièis brancas, constituidas per las linhas seguentas (dins lo sens de las agulhas d'una mòstra dempuèi lo nòrd):

Complèxe ferrovària connèxe:

  • immediatament al nòrd, lo talhièr de Toulouse Rainal
  • costat èst de la gara, lo depaus de Tolosa Periòla ;
  • aperaquí quinze quilomètres al nòrd, lo triatge de Sant Jòri.

Istòria[modificar | modificar la font]

Litografia de la gara a l'entorn de la mitat del sègle XIX

Durant la primièra mitat del sègle XIX, lo biais pus rapid per anar de Bordèu a Seta èra de prene la diligéncia de Bordèu a Tolosa, en 18 oras, puèi de seguir lo canal del Miègjorn : total 28 oras.

A aquela epòca, Tolosa foguèt en retard sus la revolucion industriala, e fòrça blaimèron lo cònsol Joseph de Villèle per aver refusat lo camin de fèrre al començament del sègle.

En 1853, Émile Pereire e Isaac Pereire fondèron la Companhiá dels Camins de Fèrre del Miègjorn. Dubriguèron tres ans pus tard la linha Agen - Tolosa, lèu completada par la linha Bordèu - Seta, en 1857. Per evitar tota concurréncia, la Companhiá compra los dreches d'expleitacion del canal del Miègjorn.

L'edifici de la gara Matabuòu foguèt construit solament entre 1903 e 1905. Lo nom del quartièr Matabuòu ont la gara foguèt erigida fa referéncia a l'ancian masèl de la vila de Tolosa (Mata buòu...).

L'edifici pels viatjaires qu'òm coneis uèi foguèt dessenhat per l'arquitècte tolonenc Marius Toudoire, e foguèt realizat en pèiras de Santonge. Las 26 principalas vilas servidas de Bordèu a Seta tenon lor blason sus la flaçada.

En 1938, la Companhiá dels Camins de Fèrre del Miègjorn es fusionada e nacionalizada amb las quatre autras grandas Companhiás nacionalas dels camins de fèrre (Companhiá dels Camins de Fèrre del Nòrd, Companhiá dels Camins de Fèrre de l'Èst, Companhiá dels Camins de Fèrre de París a Orleans, Companhiá dels Camins de Fèrre de París a Lion e a la Mediterranèa) per formar la SNCF.

L'edifici foguèt restaurat en 1983, avans d'èsser declarat monument istoric.

Dempuèi 1990, recapta los TGV venent de la LGV Atlantica, per reduire lo temps Tolosa – París a 5 h 30, contra 6 h o 7 h per la linha istorica passant per Orleans e Limòtges.

En 2004, la gara venent lo terminus nòrd de la Linha D del malhum de transpòrts en comun de Tolosa, una linha TER de Miègjorn-Pirenèus foguèt cadenciada cap a Murèth en collaboracion amb Tisséo.

En 2005, foguèt trevada per 8 000 000 viatjaires, siá 22 000 viatjaires quotidians.

Panorama de las vias darrièr la Gara Matabuòu (a drecha sus la fòto), pres dempuèi lo parcatge tocant la gara

Desserta[modificar | modificar la font]

nacionala[modificar | modificar la font]

Regionala[modificar | modificar la font]

TER de Miègjorn-Pirenèus[modificar | modificar la font]

Vesètz TER de Miègjorn-Pirenèus

Linha D[modificar | modificar la font]

Vesètz Mètro de Tolosa

Matabuòu – Gara SNCF En 2004, ven lo terminus nòrd de la Linha D del malhum de transpòrts en comun de Tolosa, una linha TER de Miègjorn-Pirenèus cadenciada cap a Murèth en collaboracion amb Tisséo. Coma la Linha C del malhum de transpòrts en comun de Tolosa cap a Colomièrs, se deuriá integrar a la tarificacion Tisséo, mas o es pas encara.