Gara de Tolosa Matabiau

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
(Redirigit dempuèi Gara de Tolosa Matabuòu)
Anar a : navigacion, Recercar
Vista de la gara de Matabiau

La Gara de Tolosa Matabiau es la principala gara ferroviària per viatjadors de Tolosa e de la region Occitània. Es l'element central del malhum ferroviari de Tolosa.

Situacion[modificar | modificar la font]

Dins Tolosa[modificar | modificar la font]

Se situa al centre de la vila, en bordadura nòrd-èst del centre istoric e del canal del Miègjorn, Le long del baloard Pierre-Sémard.

Amb l'estacion de mètro Marengo – SNCF e la gara rotièra, se tròba al centre dels transpòrts collectius.

Al centre del malhum ferroviari[modificar | modificar la font]

Tolosa Matabiau es Le centre d'una « estela » ferroviària de sièis brancas, constituidas per las linhas seguentas (dins Le sens de las agulhas d'una mòstra dempuèi Le nòrd):

Complèxe ferroviària connèxe :

  • immediatament al nòrd, Le talhièr de Toulouse Rainal
  • costat èst de la gara, Le depaus de Tolosa Periòla ;
  • aperaquí quinze quilomètres al nòrd, Le triatge de Sant Jòri.

Istòria[modificar | modificar la font]

Litografia de la gara a l'entorn de la mitat del sègle XIX

Durant la primièra mitat del sègle XIX, Le biais pus rapid per anar de Bordèu a Seta èra de prene la diligéncia de Bordèu a Tolosa, en 18 oras, puèi de seguir Le canal del Miègjorn : total 28 oras.

A aquela epòca, Tolosa fosquèc en retard sus la revolucion industriala, e fòrça blaimèron Le cònsol Joseph de Villèle per aver refusat Le camin de fèrre al començament del sègle.

En 1853, Émile Pereire e Isaac Pereire fondèron la Companhiá dels Camins de Fèrre del Miègjorn. Dubriguèron tres ans pus tard la linha Agen - Tolosa, lèu completada par la linha Bordèu - Seta, en 1857. Per evitar tota concurréncia, la Companhiá compra Les dreches d'espleitacion del canal del Miègjorn.

L'edifici de la gara Matabiau fosquèc construit solament entre 1903 e 1905. Le nom del quartièr Matabiau ont la gara fosquèc erigida fa referéncia a l'ancian masèl de la vila de Tolosa (Mata buòu...).

L'edifici pels viatjaires qu'òm coneis uèi fosquèc dessenhat per l'arquitècte tolonenc Marius Toudoire, e fosquèc realizat en pèiras de Santonge. Las 26 principalas vilas servidas de Bordèu a Seta tenon lor blason sus la flaçada.

En 1938, la Companhiá dels Camins de Fèrre del Miègjorn es fusionada e nacionalizada amb las quatre autras grandas Companhiás nacionalas dels camins de fèrre (Companhiá dels Camins de Fèrre del Nòrd, Companhiá dels Camins de Fèrre de l'Èst, Companhiá dels Camins de Fèrre de París a Orleans, Companhiá dels Camins de Fèrre de París a Lion e a la Mediterranèa) per formar la SNCF.

L'edifici fosquèc restaurat en 1983, avans d'èsser declarat monument istoric.

Dempuèi 1990, recapta Les TGV venent de la LGV Atlantica, per reduire Le temps Tolosa – París a 5 h 30, contra 6 h o 7 h per la linha istorica passant per Orleans e Limòtges.

En 2004, la gara venent Le terminus nòrd de la Linha D del malhum de transpòrts en comun de Tolosa, una linha TER de Miègjorn-Pirenèus fosquèc cadenciada cap a Murèth en collaboracion amb Tisséo.

En 2005, fosquèc trevada per 8 000 000 viatjaires, siá 22 000 viatjaires quotidians.

Panorama de las vias darrièr la Gara Matabiau (a dreita sus la fòto), pres dempuèi Le parcatge tocant la gara

Dessèrta[modificar | modificar la font]

nacionala[modificar | modificar la font]

Regionala[modificar | modificar la font]

TER de Miègjorn-Pirenèus[modificar | modificar la font]

Vesètz TER de Miègjorn-Pirenèus

Linha D[modificar | modificar la font]

Vesètz Mètro de Tolosa

Matabiau – Gara SNCF En 2004, ven Le terminus nòrd de la Linha D del malhum de transpòrts en comun de Tolosa, una linha TER de Miègjorn-Pirenèus cadenciada cap a Murèth en collaboracion amb Tisséo. Coma la Linha C del malhum de transpòrts en comun de Tolosa cap a Colomièrs, se deuriá integrar a la tarificacion Tisséo, mas o es pas encara.