Florian Vernet

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca
Florian Vernet sobre la plaça de la Comedia a Montpelhièr amb las afichas del Total Festum de junh de 2007

Florian Vernet (Besièrs, 19 d'abril de 1941) es un lingüista, pedagòg e escrivan occitan. Foguèt professor d'occitan a l'Universitat Pau Valèri de Montpelhièr abans de prendre la retirada en 2006. Es tanben un dels membres de l'Acadèmia Occitana-Consistòri del Gai Saber, a l'encòp del conselh lingüistic del Congrès Permanent de la Lenga Occitana e de l'Institut d'Estudis Araneses-Acadèmia Aranesa de la Lenga Occitana.

Biografia[modificar | modificar la font]

Florian Vernet nasquèt en 1941 dins una familha que l'occitan de Besièrs s'i barrejava amb lo lengadocian meridional. Obtenguèt son Capès d'espanhòl en 1965 e en 1969 se n'anèt cap a Provença per trabalhar al licèu de Brinhòlas. Venguèt puèi, tres ans aprèp, ensenhaire d'occitan dins aquel quite establiment. Mai avant, tre 1975, trabalhèt tanben coma cargat de corses d'occitan a l'Escòla Normala de Draguinhan ont ensenhèt fins a 1988. Publiquèt mantuna de sas òbras en fulheton dins la pagina "Mesclum" del jornal La Marseillaise entre 1992 e 1997. Arribèt puèi a l'Universitat de Montpelhièr e en setembre de 1998 venguèt lo director del departament d'occitan. Son recuèlh de novèlas Vidas e engranatges li faguèt ganhar lo Prèmi Jaufre Rudèl en 2005. En 2011 donèt al Cirdòc una òbra manuscricha suls manlèus del francés a l'occitan.

Òbras[modificar | modificar la font]

Narrativa[modificar | modificar la font]

  • Qualques nòvas d'endacòm mai. Tolosa: Institut d'Estudis Occitans, A tots 21, 1976.
  • Miraus escurs e rabats de guingòi. [Tolosa?]: Institut d'Estudis Occitans, 1991.
  • E freud dins aquò? seguit de My name is Degun. Tolosa: Institut d'Estudis Occitans, A tots-Crimis 126, 1995.
  • Comedias provençalas = Comédies provençales (amb Gaspard Zerbin). Anglet: Atlantica, 2001.
  • Ont'a passat, ma planeta? : seguit de Suça-sang connexion. Tolosa: Institut d'Estudis Occitans, 2001.
  • Popre ficcion : Roman cosmico-marselhés. Tolosa : Institut d'Estudis Occitans, 2001.
  • Vidas e engranatges, Puylaurens : Institut d'Estudis Occitans, A tots 166, 2004.
  • J@rdin de las Delícias.com. Institut d'Estudis Occitans, A tots 177, 2007.
  • La princesa Valentina e autres contes. CRDP, 2008.
  • Fin de partida. IEO Lengadòc, Besièrs, 2013, 161 p.
  • La nau dels fòls. Institut d'Estudis Occitans, A tots 204, 2016.

Lingüistica[modificar | modificar la font]

  • Petit lexique du provençal à l'époque baroque, Institut d'études niçoises & Centre d'études occitanes, 1996.
  • Dictionnaire grammatical de l’occitan moderne. CEO, 2000.
  • Dictionnaire grammatical de l'occitan moderne, selon les parlers languedociens. Montpelhièr: Universitat de Montpelhièr, 2004.
  • Vocabulaire thématique français-occitan : Selon les parlers languedociens. Montpelhièr: Publicacions de Montpelhièr III, 2005.
  • Que dalle! Quand l'argot parle occitan. Institut d'Estudis Occitans, 2007.

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]