Feliç Remise

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca


Féliç Remise

Sin foto.svg

Naissença 26 d'agost, 1865
La Chasa de Peire
N. a
Decès 2 de març, 1941
Mende
D. a
Causa de decès
Assassinat/ada per
Luòc d'enterrament
Lenga mairala
Fogal ancestral
País de nacionalitat
Paire
Maire
Oncle
Tanta
Grands
Bèlamaire
Bèlpaire
Fraire
Sòrre
Conjunt
Companh/a
Filh/a
Religion
Membre de
Familha nòbla
Membre de
l'equipa esportiva
posicion de jòc
tir (esquèrra/drecha)
grad dan/kyu
Grop etnic
Orientacion sexuala
Profession
Emplegaire
Domeni d'activitat
Escolaritat
Diplòma
Director de tèsi
Estudiant de tèsi
Foncion politica
Residéncia oficiala
Predecessor
Successor
Partit
Tessitura
Label discografic
Lista de cançons
Discografia
Mission de l'astronauta
Distincions e prèmis
Branca militara
Grad militar
Etapa de canonizacion
Familha nòbla
Títol de noblesa
Títol onorific
Comandament
Conflicte
Jorn de la fèsta
Nom de naissença Félix Remize
Activitat(s) Istorian, escrivan
Lenga d'escritura occitan,Lengadocian de Losera
Genre(s) Contes
Òbras
Contes del Gevaudan", Armanac de Losera

Feliç Remise (1865-1941) dich Lo Grelhet foguèt un escrivan occitan de Losera. Istorian, jornalista e contaire, foguèt prèire del Diocèsi de Mende (ordonat en 1888), puèi canonge (1909), e arquivista diocesan . Utilizèt l'escai de Lo Grelhet, e tanben plusors autres : Blase, l'Alurat, Janon, l'Ainat, Cascabèl de Jabos, Pèire del Ròc.

Vida[modificar | modificar la font]

Nasquèt en Tèrra de Peire dins la masada de Grandvialà, parròquia de la Chasa de Peire. Èra l'ainat d'una mainada de tretze. Anèt al seminari de Mende. Ordonat en 1888, començava sa corse coma susvelhant e professor al pichòt seminari de Mende. Puèi venguèt jornalista a la Crotz de Losera.

Sas òbras[modificar | modificar la font]

Lo Grelhet foguèt un istorian (mai de cinquanta publicacions, dont Los trobadors del Gevaudan en 1897)

Èra tanben un musicaire (autor de canticas), un arquitècte ( dessenhava los plans d'escòlas, de chapèlas et de cluchiers) e un lexicograf :son amor per la lenga lo faguèt amassar fòrça mots que son pas dins lo Tresaur de Mistral. Aquel trabalh es la fònt principala del diccionari d'occitan gevaudanés que paraguèt en 1992.

Escriguèt dins sa "grafia gevaudanesa", una mescla de nòrma mistralenca amb qualques emprunts a la novèla grafia classica qu'espelissiá (nh/lh, accents...).

Armanac de Losera[modificar | modificar la font]

La primièira publicacion foguèt en 1899 [1] e i es indicat que "marqua las fièiras, las fèstas, las lunas, las sasons,. I a de contes, de provèrbis, de chansons, de farças per far passar lo temps al brave monde de nòstre país" .

Pareguèt sos la direccion de Lo Grelhet cada annada de 1903 a 1914, puèi de 1920 a 1940 e aviá un tondral de succès.,

Foguèt continuat de 1941 a 1948. Puèi reviscolat en 1970 per "Olivièr del Fabre" e "Milomilon." Es totjorn publicat en 2019 ont n'i a pas gaire d'armanacs occitans valhents..

Lo Grelhet escriguèt praticament solet las 64 fuèlhs d'aquel armanac (avià quand mèsme qualques contributors) s'escondent darrièrs forçà escais .

Contes del Gevaudan[modificar | modificar la font]

En 1966, Feliç Bufière, nebot del Grelhet e professor à l'Institut Catolic de Tolosa, publicava en tres volums e quicòm de 1200 fuèlhs tots los contes que lo Grelhet escriguèt per l'Armanac sobre lo titol de "Contes del Gevaudan" amb introducion e revirada en francés.

Virapassadas en occitan[modificar | modificar la font]

Lo Grelhet es famós per sas reviradas gostosas de las fablas Jan de la Font (Cent fablas de Jan de la Font reviradas en lenga nòstra, publicadas en grafia classica en 2006). A tanben traduit las Coquinariás de Scapinon de Molière.

La cigala cantèt : « criu-criu »
Tot l'estiu.
Mès, se trobèt mal plantada,
Quand cisampèt la bofada.

Trach de La cigala e la form per Lo Grelhet

Referéncia[modificar | modificar la font]

Contes del Gevaudan - Rome 1966

  1. https://occitanica.eu/items/show/300