Estat de Qin

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca


Gtk-dialog-info.svg Aqueste article es sortit d'un traductor automatic e fa besonh d'unas correccions de gramatica, d'ortografia e de sintaxi.

Qin (778 aC - 207 aC) foguèt un estat feudal chinés qu'existiguèt pendent lo periòde de las Primas e Tardors e lo periòde dels reialmes combatents de l'istòria chinesa. Emergí Coma un dels dominants estats dels sèt reialmes combatents pel sègle III aC e unifiquèt fin finala China jos lo sieu contraròtle en 221 aC, qu'es après el referit coma la dinastia Qin.

Primièrs ans d'istòria[modificar | modificar la font]

Las originas legendàrias e la fondacion de Qin[modificar | modificar la font]

Cossent damb lo tèxt istoric del sègle II aC Registres de l'Istorian Magnific de Sima Qian, l'estat Qin va traçar la siá origina a Zhuanxu, un dels cinc emperaires dels tempses ancians. Dafei, Un ancestre del clan reial de Qin, ajudèt a Yu lo Grand en educar a las gents en las tecnicianas de contraròtle d'inondacions, e se li concediguèt lo nom familial de "Ying" (chinés tradicional:嬴) de la part de Shun.

Pendent las dinastias Xia e Shang, lo clan Ying se dividiguèt en doas brancas:

  • Una occidentala, que viviá en Quanqiu (犬丘; al bòrd del Tianshui actual dins la val superiora del riu Wei.
  • Una orientala, que demorava en l'èst del fluvi Jaune e que se convertiguèt en los ancestres dels governants de l'estat Zhao.

Lo clan occidental Ying foguèt de bèl antuvi ennoblit en lo començament del sègle IX aC. Feizi De Qin serviguèt al Rei Xiao de Zhou coma criador e entrenador de la cavalleria reiala, e foguèt recompensat per los sieus esfòrces al fasètz de Quanqiu (a l'ora d'ara Tianshui, província de Gansu) e se maridèt amb una princessa. Lo territòri Feizi foguèt nomenat "Qin" e èra en environant de tèrras apertenentas a la minorada gents de Rong. Qin Foguèt sovent atacada pels rong dins lo sègle IX aC e las relacions entre los rong e la dinastia Zhou occidentala empejorèron.

En lo 771 aC, lo marquesat de Shen formèt una al·liança amb l'estat Zeng e los nomadas Quanrong, e ataquèron e conquistèt la vila capital del Zhou occidental de Haojing (鎬京; al bòrd de l'actual Xian, província de Shaanxi). Lo Xiang de Qin dirigiguèt las siás tropas per protegir al rei Ping de Zhou coma lo rei que dirigiriá als sieus òmes en la retirada cap a l'èst a Luoyang, ont la nòva vila capital de la dinastia Zhou occidentala èra establida. En reconeissença als esfòrces de Xiang, lo rei Ping lo ascendí al reng de Bon (伯; equivalent al d'un comte), la tresena posicion en noblesa après Gong (公; Pòrti) e Hou (侯; Marqués) e prometí que totas las tèrras originalas dels qu'avián èsser presas pels rong se convertirián en partida dels territòris Qin se Qin aviá succès en las recuperant. Las futuras generacions de governants Qin foguèron encoratjats per aquela promesa, e lancèron de divèrsas campanhas militaras en contra dels Rong, en espandint fin finala los sieus territòris a allèn las tèrras originalas perdudas per la dinastia Zhou occidentala.

Ascendència Pendent lo periòde de Primas e Tardors[modificar | modificar la font]

L'interaccion de Qin amb autras estats feudales en la China orientala e centrala demorèt minima pendent lo periòde de Primas e Tardors (722-481 aC), a l'excepcion d'amb los sieus vesins de Jin. Qin Mantenguèt unas bonas relacions diplomaticas amb Jin e aguèron tanben de maridatges entre membres dels clans reials d'ambedós estats, mas las relacions entre ambedoas parts tanben se deterioraren fins al ponch del conflicte armat. Pendent los primièrs ans del reinatge del Pòrti Mu de Qin, l'estat Jin foguèt un formidable poder jol lideratge del Pòrti Xian de Jin. Malgrat aiçò, après la mòrt del Pòrti Xian, Jin s'immergiguèt dins un estat de conflicte intèrne; amb los filhs del Pòrti de Xian en se disputant la succession. Un d'eles ganhèt la disputa e se convertiguèt en lo Pòrti Uèi de Jin, mas Jin pas gaire mai tard foguèt assolat per la fam e lo Pòrti Demandèt uèi l'ajuda de Qin. Lo Pòrti Mu de Qin comandèt de porgiments de neurituds e equipaments agricòlas a Jin. Mai tard, amb tot, Qin foguèt punit tanben per la fam e per aqueles jorns Jin s'èra ja recuperat e decidiguèt de tornar a atacar Qin. Qin E Jin s'afrontarián en divèrsas batalhas pendent los prèps ans.

Pendent las batalhas amb Jin, lo Pòrti Mu sentiguèt qu'un dels filhs del Pòrti Xian, Chong'er, èra exiliat dins l'Estat de Chu. Après consultar als sieus súbdits, lo Pòrti Mu envièt un emissari a Chu per convidar Chong'er a Jin, e Qin ajudèt Chong'er a derrotar al Pòrti Uèi, en essent aital que Chong'er se convertiguèt en lo nòu governant de Jin, amb lo sieu títol coma lo "Pòrti Wen". Lo Pòrti Wen èra mercejat amb lo Pòrti Mu e las relacions entre Qin e Jin melhorèron. Qin Aprofechèt l'oportunitat d'aver la siá tèsta orientala èra establa, per lançar de campanhas militaras contra las tribus de las minoritats de l'oèst. En lo 627 aC, lo Pòrti Mu de Qin va planejar un atac secrèt dins l'estat de Zheng, mas l'armada de Qin se retirèt après èsser estat indusit a la cresença que Zheng èra preparat per ocupar Qin. Lo Pòrti Wen èra mòrt e lo sieu successor, lo Pòrti Xiang de Jin, ordenèt a las siás tropas de far una emboscada a l'armada de Qin en retirada. Las fòrças de Qin foguèron derrotadas per Jin en la emboscada a la Batalha de Yao (殽; près del qu'es ara lo Comtat Luoning, província de Henan) e patiguèron importantas bassas. Tres ans mai tard, Qin ataquèt Jin per venjança e obtenguèt una granda victòria. Lo Pòrti Mu se neguèt d'avançar mai cap a l'èst après celebrar una ceremònia fúnebre pels mòrtes en accion en la Batalha de Yao, e se centrèt en la tradicionala politica d'expansion cap a l'oèst de las frontièras de Qin. Los succèsses del Pòrti de Mu en las campanhas de l'oèst e lo sieu maneig de las relacions exterioras amb Jin li valguèt un luòc entre los Cinc Estats Egemonics del periòde de Primas e Tardors.

Declivi De principis del periòde dels Reialmes Combatents[modificar | modificar la font]

Pendent l'inici del periòde dels Reialmes Combatents, mentre los sieus vesins a l'èst e centre de la China començavan a se desvolopar rapidament, Qin èra encara dins un estat de sosdesvolopament e decadéncia. La populacion de Qin èra compausada per una granda part de gents semi-tribal sinitzada, que se cresiá qu'èran descendents dels Rong. Se crei qu'aiçò èra una de las principalas causas del clar malèsser e discriminacion dels autres estats cap a Qin. L'estat de Wei, format a comptar de la Particion de Jin, se convertiguèt dins l'estat mai poderós dins la frontièra orientala de Qin. Qin Èra equipat amb defensas naturalas, amb lo Passatge de Hangu (函谷關; al nòrd-èst de l'actual Lingbao, província Henan) en l'èst e lo Passatge de Tong (潼關; uèi lo jorn Comtat Tongguan, província Shaanxi) en l'oèst. Entre lo 413 e lo 409 aC pendent lo reinatge del Pòrti Jian de Qin, l'armada de Wei dirigit per Wu Qi, amb lo supòrt de Zhao e An, ataquèt Qin e conquistèt los territòris de Qin a l'oèst del fluvi Jaune.

Reformas[modificar | modificar la font]

Malgrat patir de pèrdas en las batalhas amb estats rivales, coma Wei, los governants Qin èran en introdusint activament de reformas als sistèmas juridics, economics e socials de Qin. Quand lo Pòrti Xiao arribèt al tròn de Qin, emetèt una anóncia, en convocant als òmes de talent (en comprenent academics, administradors, teorics e militaristes) d'autres estats per dintrar a Qin e l'ajudar amb las siás reformas, en prometent recompenses de nautas cargas e tèrras a cambiament. Entre aqueles talents estrangièrs, Wei Yang (mai tard rebatejat coma Shang Yang), un erudit de l'Escòla Legalista, realizèt amb succès una sèria de reformas a Qin amb lo supòrt del Pòrti Xiao, malgrat se trobar una fòrta oposicion de divèrses politics de Qin. Lo sistèma aristocràtic foguèt abolit, en concedint a totes los esclaus los dreches de ciutadania. Las gents se vegèt obligada a s'agropar en nòus assentaments, ont se centrèron en l'aument de la produccion agricòla. La meritocràcia se practicava entre las fòrças armadas, amb soldats e oficiales en recebent recompenses cossent damb las siás contribucions, independentament de los sieus antecedents. Malgrat aiçò, s'impausèron tanben leis duras e estrictas, amb puniments draconianes impausats pel mendre dels delictes, en essent quitament pas perdonats o excluses los nòbles e las gents de la reialesa. Après decènnis, las reformas enfortiguèron economicament e militarment Qin e lo transformèrem dins un estat extrèmament centralitzat amb un sistèma administratiu eficient.

Après la mòrt del Pòrti Xiao, lo Rei Huiwen se convertiguèt en lo nòu governant de Qin e executèt a Shang Yang amb las cargas de traïson; totun qualqu'uns creson que lo rei servava un rancor personal en contra de Shang, doncas que foguèt punit amb duretat jol sistèma reformat de Shang per una infraccion mendre pendent la siá adolescència. Malgrat aiçò, lo Rei Huiwen e los sieus successors conservèron las reformas e ajudèron a establir las basas de la finala unificacion de la China de Qin jos la Dinastia Qin en lo 221 aC. Las teorias de Shang Yang serián agrandidas mai tard per An Fei, que combinariá las idèas de Shang amb las de Shen Buhai e Shen Dao, aiçò formariá lo nuclèu de las filosofias del legalisme. Qin Va erigir-se'n prominència pendent çò triguèt sègle III aC après las reformas e emergí coma un dels poder dominants dels Sèt Reialmes Combatents.

Vejatz tanben[modificar | modificar la font]

  • Jiandi Dao

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]