Giuseppe Mazzini : Diferéncia entre versions

Salta a la navegació Salta a la cerca
Ligorna
(Ligorna)
Es forabandit per leis autoritats de [[Piemont]] per totjorn, perseguit tanben per la polícia francesa de [[Loís-Felipe]]. Lo fracàs d’un assai d’invasion de [[Savòia]]li vau la condamnacion a mòrt per contumaci per [[Piemont]]. En 1834, se refugia en [[Soïssa]] m’onte fonda lo movament « Euròpa Joine » (Giovine Europa) qu’aviá per tòca d’agropar lei divèrs movaments nacionaus europencs (irlandés, grècs, polonés, etc...)
 
En 1837, se cala a [[Londres]] d’onte demanda au Papa [[Piu IX]] de se metre a la tèsta d’un movament per l’unitat d’Itàlia. En 1835, publiquèt « Fe e avenidor » e en 1837, « Devers de l’Òme ». Suscita de movaments revolucionaris a [[Bolonha]] e a [[Imola]] en 1842, a [[Cosenza]] en 1844, a [[Rimini]] en 1845. Seràn totei de fracàs. Ambé lei revolicions de 1848, tòrna en Itàlia. Defende [[Nàpols]] còntra leis [[Àustria|austrians]] venguts tornar establir lo rei detronat, puei passa en [[Toscana]] e fin finala a [[Roma]] onte ven, en febrier de 949, un dei dirigeires de la nòva republica romana. N’es forabandit per lei francés venguts tornar establir sus lo tròna lo Papa [[Piu IX]]. Tòrna puei a [[Londres]]. Assaja sensa succés de soslevar [[Mantoue]] (1852), [[Milan]] (1853), [[Gènoa]] e [[LivornaLigorna]] (1857).
 
Mazzini condamna l’aligança entre [[França]] e [[Piemont]] en 1858 e la cession de [[Savòia]] e de la Comtea de [[Niça]] a [[França]] en 1860. Elegit deputat de [[Messine]] en 1865, pòu pas tenir seti que son eleccion es estada invalidada. En 1868, assaja de fondar una aligaça rebuplicana universala. En 1870, desbarca en [[Sicília]] dins l’amira de fondar la republica italiana (dau temps que lo rei Victor-Emmanuel II ven d’acabar l’unificacion d’Itàlia). Arrestat, es mes en càrcel a [[Gaèta]] puei amnistiat. Se deu exiliar en [[Soïssa]]. En 1872, es sota un faus nom que rejonha Itàlia per l’anar morir a [[Pisa]].
2 704

cambiaments

Menú de navigacion