Engolmés

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Infotaula d'entitat administrativaEngolmés
Administracion
CapitalaEngoleime Modifica el valor a Wikidata
EntitatProvíncia istorica de França Modifica el valor a Wikidata
Lenga oficialaoccitan, francés, peitavin-santongés
Geografia
Modifica el valor a Wikidata
Carte
Coordenadas45° 39′ N, 0° 10′ E
Istòria
Creacion866
Dissolucion1790

Engolmés[1][nòta 1] (en francés: Angoumois; en peitavin-santongés: Engoumaes) es una anciana província francesa e una diocèsi, que recobriá la mai granda partida de l'actuau departament de Charanta. La diocèsi s'espandissiá sus lo territòri de la ciutat romana qu'aviá Icolisma per capitala, l'actuala Engoleime. Lo territòri de la diocèsi e lo de la província èran diferents.

La lista de las parròfias se tròba dins lo Pouillé historique du diocèse d'Angoulême de l'abat Jean Nanglard.[3]

Geografia[modificar | Modificar lo còdi]

La província d'Engolmés au segle XVIII e las comunas actualas.

Engolmés èra limitròf de las províncias de Guiana au sud, de Lemosin a l'extrèm èst, de Marcha al nòrd-èst, de Peitau au nòrd, de Santonge a l'èst.[4][5]

Engolmés compreniá los país de Rufequés, de Conhac, d'Òrta, de Tardoira, e mai una partida de Cofolentés (aquilhs tres darriers país son occitans mas eran restachats en partida a la província d'Engolmés). Fasiá partida de la maison daus Valés-Engoleime quand monteren sus lo tròn de França. Una petita franja orientala d'Engolmés se tròba en Occitània, dins l'actuala Charanta Occitana.

Nòtas[modificar | Modificar lo còdi]

  1. Frederic Mistral indiquèt «Engoulemés» dins lo Tresour dóu Felibrige.[2]

Referéncias[modificar | Modificar lo còdi]

  1. Conselh de la Lenga Occitana. . Preconizacions del Conselh de la Lenga Occitana p. 124.
  2. Mistral, Frederic. Lou Tresour dóu Felibrige.
  3. Nanglard, J.. Pouillé Historique du diocèse d'Angoulême p. 10. Societat arqueologica e istorica de Charenta, 1892.
  4. Boissonade, Prosper. Essai sur la géographie historique et sur la démographie de la province d'Angoumois du XVIIe. Hachette BNF (Histoire). ISBN 978-2-01-128153-1. 
  5.  Géographie physique, politique, historique, archéologique, agricole, commerciale et nouvelle du département de la Charente précédée d'un précis de l'histoire de l'Angoumois. J.-B.Baillarger, 1876.