Emma Calvé

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
Emma Calvé en 1896

Emma Calvé, nascuda Rosa Emma Calvet (15 d'agost de 1858 a la Sala - 5 de genièr de 1942 a Montpelhièr) foguèt una cantairitz d'opèra occitana de Roergue.

Familha[modificar | modificar la font]

Lo sieu paire, Justin Calvet, èra un entrepreneire de trabalhs publics nascut a la Bastida de Pradinas en 1824. Sa maire, Leonia Adèla Astorg, èra nascuda a Aubinh en 1835.

Jovença[modificar | modificar la font]

Qualques meses aprèp la naissença d'Emma, en novembre de 1858, la familha Calvet s'installèt al País Basc meridional. Emma Calvé parlava alara a aquesta epòca, segon çò que ne contèt mai tard, una barreja de basc, d'espanhòl, de francés e de "patés" roergàs[1]. Foguèt pas qu'en 1865 quand tornèt en tèrras occitanas, a Montpelhièr, qu'Emma aprenguèt la lenga francesa abans de dintrar en classa dins un convent. Pr'aquò un pauc de temps aprèp, lo paire foguèt obligat d'anar en Itàlia per lo sieu trabalh. Emma Calvé foguèt alara fisada a sa tanta del costat pairal que demorava a la Bastida Pradinas en Roergue.

Quand arribèt a l'adolescéncia, Emma Calvé passava son temps entre la bòria de la Bastida Pradinas e la pension dins las escòlas de Sant Africa, de Tornamira e de Milhau. Lo sieu fraire Paul-Justin se moriguèt quand aviá pas que 10 ans a Ròcafòrt en 1875. Lo divòrci de sos parents faguèt que se n'anèsse a París amb sa maire. Ailà ensagèt de dintrar dins lo Conservatòri de Paris, del temps qu'èra a estudiar l'art del cant amb Jules Puget.

Començament de sa carrièra[modificar | modificar la font]

Emma Calvé dins l'opèra Sapho

Aprèp un passatge brèu sus una scèna de Niça ont cantèt L'étoile que j'aime, c'est vous, lo vertadièr primièr contracte de la cantairitz foguèt amb lo teatre de la Monnaie a Brussèlas ont joguèt Marguerite de Faust e d'autres ròtles. Puèi prenguèt de corses a París amb la famosa professora Mathilde Marchesi, una mezzo-soprano alemanda retirada e estudianta de Manuel García. Faguèt una virada per Itàlia, ont aguèt l'escasença de veire l'actritz celèbra Eleonora Duse, que sas interpretacions aguèron una fòrta influéncia sus la jove Emma. Cantèt alara a La Scala de Milan e tanben dins los teatres mai prestigioses de Naples, Roma, e Floréncia. Finalament tornèt a París en 1891 ont creèt lo ròtle de Suzel dins L'Amico Fritz de Pietro Mascagni; interpretèt e cantèt aqueste ròtle un pauc mai tard a Roma. Per encausa de la capitada bèla que coneguèt dins l'interpretacion, foguèt causida per far Santuzza dins l'opèra Cavalleria rusticana, çò que foguèt considerat en seguida coma un de sos melhors ròtles. Coneguèt un brave succès tornarmai quand se representèt l'òbra a Londres. Pasmens èra sonque lo preludi a un trionf mai important degut a son interpretacion dins Carmen, l'opèra mai coneguda de Georges Bizet. Abans de començar l'interpretacion de son personatge, Emma passèt pro de temps en Espanha ont aprenguèt divèrsas danças e observèt lo comportament de las fumairas de cigarreta per poder las imitar perfièchament. E puèi en 1894, faguèt son aparicion dins aqueste ròtle a l'Opéra-Comique de París. Lo public e los critics sulpic diguèron qu'èra la melhora Carmen qu'avián vista fins aquel moment, una opinion que seriá mai tard similara dins d'autras vilas.

Emma Calvé se moriguèt dins un estat de paurièra bèla en 1942 a Montpelhièr mas foguèt enterrada dins son país, a Milhau.

Es estada preservada una quantitat bèla de sos enregistraments que foguèron faches entre 1902 e 1920.

Libres[modificar | modificar la font]

Emma Calvé sus la cobèrta de la revista Musica en 1902

Emma Calvé escriguèt dos libres, lo primièr en anglés e lo segond en francés:

  • My Life - Appleton - 1922
  • Sous tous les ciels, j'ai chanté - Plon - 1940

Bibliografia[modificar | modificar la font]

  • Georges Girard - Emma calvé, La cantatrice sous tous les ciels - Edition Grands Causses - ISBN 2-903687-01-03

Nòtas[modificar | modificar la font]

  1. Georges Girard - Emma calvé, La cantatrice sous tous les ciels