Arnaut de Saleta

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Arnaut de Saleta qu'ei un pastor protestant e un escrivan bearnés qui arrevirè los Psaumes de Dàvid qui hon estampats en 1583 dab lo títol Los Psalmes de David Metuts en Rima Bernesa, en bèth respóner atau a ua comanda de la regina de Navarra Joana III de Labrit e president deu Conselh Sobiran en 1567.

Extract de l'edicion de 1583

Vadut de cap a 1540 dens ua familha tanhenta deu clan de la regina Joana III de Labrit, que ho president de la crampa deus Comptes en 1558, mèste de requèstas ordenari de l'ostau d'Antòni de Borbon (l'espós de la regina) en 1559. Que ho recebut ministre au sinòdi de Pau en 1567 puish nomat ministre a Ortès. Que ho ua tempora professor a l'acadèmia d'aquesta ciutat. Que s'acessè dens las fortificacions de Navarrencs quan l'armada catolica francesa e s'apropiava d'Ortès puish que tornè préner las soas foncions a Lescar on l'Acadèmia e's mudè per'mor de las pèsta qui truquè Ortès après lo sac de las òsts protestantas anglesas de Montgomery. Qu'exercè a Lenveja puish a Sèrras abans d'entrar au servici de la regenta Caterina de Borbon, la sòr deu Noste Enric. Que sabem chic de causas suber la soa vita après. Sia com sia, en 1598 qu'èra mort de segur puish que la soa veusa e's tornè maridar.

Extract de l'edicion de 1583, paja seguenta


Psalme IV[modificar | modificar la font]

Ò ! Diu de ma querèla bona !
Quan cridi a'm respóner t'aten !
Tu qui tirat as ma persona
De l'estret, çò que't prègui'm dona,
E pren pietat de mi, dolent !
Entrò quan d'infamar ma glòria,
Hilhs deus òmis, amaratz-vos ?
Entrò quan vanuitat notòria
E la mensonja frustatòria
Enter vosautes aurà cors ?

Ara donc, ò gent barataire !
Sapiatz que Diu eslegit a
Per son servici un debonaire.
Lo Senhor, sens aténder guaire,
Si l'invòqui m'exaudirà.
Qu'a remolat donc cascú's meta ;
E non siatz plus pecadors,
Pensatz dehens crampa secreta
En vos medish, sus la cocheta,
E aprenetz de v'estar doç.

Puish auheritz-lo sacrifici
Per vòstas fautas e pecats,
Un sacrifici de justícia
Afin qu'eth vos sia propici,
E la hida en Diu colocatz.
Fòrça de gent ten tau lenguatge :
"Qui es de'ns har ben poderós ?"
Mès, ò Senhor noste partatge !
Hè que la lutz de ton visatge
Clarege sus tons servidors !

Car tu m'as dat plus d'alegrança
Dehens lo còr que los qui an
De blats e vins gran abondança
e qui en tota auta pitança
Abondan quan lor ven bon an.
En patz doncas assegurada
Jo'm cocarèi e dromirèi,
Car per tu, Diu, serà guardada
Ma persona e plan colocada
En lòc on au segur serèi.

Bibliografia[modificar | modificar la font]

Salette, Arnaud de. Los Psalmes de David Metuts en Rima Bernesa. Ortès: Per Noste, 1983.