Viaducte de Viaur

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
Viaducte de Viaur

Lo viaducte de Viaur es una òbra d'engenhariá ferroviària acabada en 1902, que sauta la valada prigonda de Viaur entre Rodés e Albi. Es situat sus las comunas de Tauriac de Naucèla (Avairon) e Tanús (Tarn).

Istòria[modificar | modificar la font]

Un concors foguèt dubèrt en 1887, lo ganhèt l'engenhaire Paul Bodin de la Societat de Construccion de las Batignolles (uèi Spie Batignolles), e el meteis lo construiguèt entre 1897 e 1902.

Caracteristicas[modificar | modificar la font]

Lo viaducte de Viaur es naut de 116 m e a una longor de 460 m

Aquel pont en acièr, assemblat amb de ribles, se compausa de doas bigas en avançament equilibradas (cantilever) e articuladas, caduna prolongada per una biga corta amb seccion constanta e una culada en maçonariá de doas arcadas. Es l'unic pont d'aquel tipe en França. A l'origina lo ponch central del pont foguèt pas soudat: l'arcada principala es doncas devesida en doas parts independentas capablas de sostenir caduna un pes considerable. Las doas parts foguèron soudadas per de causas de mantenença pauc aprèp la construccion del viaducte.

Mercé a la tecnica cantilever, los viaductes ferroviaris poguèron aténher de portadas fòrça grandas, çò que fins alara èra reservat als ponts suspenduts, desadaptats per las vias ferradas. L'apogèu de la tecnica serà lo segond pont de Quebèc (1917).

Lo viaducte de Viaur es reconeissable per çò que la via ferrada passa al som de l'estructura e non dedins, coma se pòt veire pels autres ponts amb bigas en avançament.

Pendent la construccion i aguèt pas cap de mòrt.

L'articulacion centrala
  • Longor totala de l'òbra: 460 m que 420 m per la partida metallica.
  • Naut : 116 m sus lo riu, 54 m sus los punts d'apèu.
  • Portada entre los puches d'apèu : 220 m.
  • Massa metallica : 3800 t.

Anecdòtas[modificar | modificar la font]

L’assemblatge del viaducte de Viaur inspirèt lo pintre H.-M. Magne, per son quadre Construccion d'un viaducte, ont se pòt veire una esquipa de riblaires a l'òbra, ajocats sus un enat volant.

La creacion del viaducte de Viaur, amb las consequéncias positivas qu'aguèt sus l'economia agricòla del Segalar, es lo tèma de la novèla de Joan Bodon, Lo Pan de Froment.

Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]


Font[modificar | modificar la font]

Vejatz tanben[modificar | modificar la font]

Grands ponts construits sul principi de l'avançament[modificar | modificar la font]

Bibliografia[modificar | modificar la font]

  • François Garcia, Le viaduc du Viaur Révolutions ferroviaire et socio-économique, CRDP Midi-Pyrénées, 1996

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]