Tarasca
La Tarasca es l'animau fabulós totemic e emblematic de la vila de Tarascon en Provença. La legenda ditz que demorava dins leis estanhs qu'environan la vila, e que de còps que i a ne sortiá per o destruire tot e esglasiar leis abitants de Tarascon. Se pensava quand Ròse creissiá qu'èra ela qu'amb sa coa fasiá lei degalhs que permetián leis aigats. Dempuei lo 25 de novembre de 2005, lei fèstas de la Tarasca de Tarascon son vengudas, gràcias a l'UNESCO, patrimòni Orau e Immateriau de l'Umanitat e i foguèron inscrichas en 2008[1].
Somari |
Descripcion dau monstre [modificar]
La Tarasca es una mena de dragon de sièis patas cortetas coma lei d'un ors, un tòrse tant gròs coma lo d'un buòu, amb una esquina protegida per una carapaça semblanta a la d'una tartuga e a la fin dau còrs una coa escatada que s'acaba amb lo fisson d'un escorpion. La tèsta foguèt descricha coma la d'un leon amb d'aurelhas de cavau e una cara de vièlh.
La legenda [modificar]
Se pensava que la Tarasca, una mena de dragon d'uelhs rojàs e d'òrre alen, viviá sus lo rocàs ont foguèt bastit lo castèu de Tarascon. Se ditz qu'èra a esperar lei viatjaires que passavan Ròse per leis engolir e espantava totei lei gents de Tarascon. Tanben se pensava qu'èra ela que causava leis aigats provocats per lei creis de Ròse amb sa coa giganta.
Foguèt descricha dins la Legenda aurea qu'escriguèt lo cronicaire genovés Jacme de Voragine. La bèstia es ligada a la legenda de Santa Marta, una joventa que seriá venguda de Betània per evangelizar lei tèrras provençalas. Se ditz que Marta auriá afrontat lo mostre e que gràcias a sa granda fe crestiana auriá capitat de dondar l'animau e de li botar un cordèu au còu. Pasmens leis abitants per se vengar dei degalhs aurián tuat la Tarasca maugrat aquest resultat miraculós de la santa.
Se ditz a mai que lo nom de Tarascon vendriá dau nom de la bèstia.
La Tarasca en d'autrei luòcs [modificar]
La legenda de la Tarasca coneguèt una granda popularitat e s'exportèt vèrs d'autrei territòris coma per exemple au País Valencian ont apareis durant lo Còrpus a Valéncia e mai en Castelha o en Andalosia.
.svg){kind=small}
