Salamon (Bíblia)

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
Pagina d'ajuda sus l'omonimia Pels articles omonims, vejatz Salamon (omonimia).

Salamon (en ebrieu: שלמה Shelomò; en arabi سليمان, Sulaïman) foguèt lo tresen e darrièr rei de la monarquia unida d'Israèl e Juda. Bastiguèt lo Temple a Jerusalèm e foguèt celèbre per sa sapiença, riquesa e poder. Segon la Bíblia èra l'òme mai sabent qu'aja existit subre la Tèrra. Li son atribuits los libres del Cantic dels Cantics e dels Provèrbis. Es lo protagonista de fòrça legendas posterioras, e es tanben considerat un dels mèstres de la Cabala. La Bíblia ditz que lo rei Salamon eretèt un empèri immens conquistat per son paire Dàvid, que s'estendiá del flume de Nil en Egipte fins al flume d'Eufrates en Mesopotamia (1 Reis 4:21; Gen. 15:18; Deut. 1:7,11:24; Jos. 1:4; 2 Sam. 8:3; 1 Cron. 18:3). Aviá de riquesa e de sapiença grandas (1 Reis 10:23). Administrèt son regne a travèrs un sistèma de 12 districtes (1 Reis 4:7). Aguèt un arèm grand, que i èra tanben la filha del faraon (1 Reis 3:1; 1 Reis 11:1,3; 1 Reis 9:16). Onorèt d'autres dieus dins son vielhèr (1 Reis 11:1-2,4-5). Consagrèt son regne a de projèctes grands de bastiments (1 Reis 9:15,17-19).

Salamon significa « pacific ». Dins lo Tanakh (Bíblia o Ancian Testament) Dieu dòna a Salamon lo nom de Jedidia (en ebrieu: ידידיה), que significa « amat per Dieu » (2 Samuel 12:25). Mai d'un autor considèra que Salamon èra lo nom reial, aquerit pel personatge en accedir al tròn.

Dins la tradicion de la Glèisa Ortodòxa Etiopiana, se soslinha que Salamon aguèt un filh amb la reina de Saba, apelat Menelik I, que foguèt rei d'Etiopia; d'après la tradicion, portèt en Etiopia l'Arca de l'Aliança dempuèi Israèl. Dins la tradicion aràbia e dintre del Libre de las mila e una nuèches, es conegut coma Sulaïman, filh de Daud (Salamon, filh de Dàvid), e es considerat lo senhor dels ifrit (gènis).