Moissac (Carcin)

Pels articles omonims, vejatz Moissac (omonimia).

Vila d'Occitània

Moissac Moissac Comuna francesa
Geografia fisica
Coordenadas	44° 06′ 17″ N 1° 05′ 06″ E
Superfícia	85,95 km²
Altituds  · Maximala  · Mejana  · Minimala	199 m 70 m 59 m
Geografia politica
Region istorica	Carcin
Estat	França
Region 73	Miègjorn-Pirenèus
Departament 82	Tarn e Garona
Arrondiment	Los Sarrasins
Canton	Capluòc del Canton de Moissac 1 Capluòc del Moissac 1 Capluòc del Canton de Moissac 2
Intercom 248200164	Comunautat de comunas dels Sarrasins e Moissac
Cònsol	Jean-Paul Nunzi (2008-2014)
Geografia umana
Populacion Populacion totala (2010)	12 192 ab. 12 620 ab.
Densitat	141,85 ab./km²
Autras informacions
Gentilici	Moissagais (en francés)
Còde postal	82200
Còde INSEE	82112
Identificacions d'autoritats
GND	[2]
ISNI	[3]
LCCN	[4]
ULAN
BNF	[5]
SUDOC	[6]
CALIS
CiNii
NDL
ISO standard
	Wikimedia Commons prepausa de documents multimèdia liures sus Moissac (Carcin).

Moissac (Moissac en francés) es una comuna carcinòla, situada dins lo departament de Tarn e Garona dins la region de Miègjorn-Pirenèus.

Geografia

Lo canal lateral a Garona a Moissac

La comuna es situada al jonhent de Garona e del Tarn sul canal lateral a Garona e la RN 113 entre Los Sarrasins e Valença d'Agen.

Accès SNCF per la gara de Moissac sus la linha Bordèu - Seta.

Istòria

En 1622, pendent una novèla guèrra de religion, la vila foguèt presa per Loís XIII.

Moissac foguèt una vila mai dometjada per l'inondacion de març de 1930. L'istorian Max Lagarrigue la qualifiquèt d'inondacion del sègle. Aquel afirma que « se denombra, a Moissac, 120 mòrts, 1400 ostals destruits e 5896 sens abrics. ».

La comuna es coneguda tanben coma la « vila del Chasselàs » (del nom del rasim de taula originari del vilatge de Chasselàs, (Sòna e Léger, 71), classat en AOC), cultivat a l'entorn pels expleitants agricòlas del canton. Foguèt pendent la Segonda Guèrra Mondiala, un refugi per una importanta comunautat dels esclairaires israelitas de França (EIF). Aqueles - refugiats al Molin de Moissac - vaqui demorèron pendent tota o en partida de l'ocupacion mercé, entre autres, a la complasença de las autoritats municipalas e de la populacion; los pus pichons foguèron refugiats a l'Ostal dels enfants de Moissac.

A la prima de 1944, una partida de la 2a division SS Das Reich i aviá son sèti, abans d’èsser enviada en Normandia e de far fòrça chaples sul camin, coma a Orador de Glana.

En mai de 1968, los obrièrs de l'usina de Targa faguèron cauma a partir del 22 coma aqueles de l'usina de Péchiney al Sarrasins (a partir del 21). De manifestacions païsanas n'organisèron tanben, amb Paul Ardouin.

.

Administracion

Lista deus cònsols successius
Periòde		Identitat	Partit	Qualitat
2008	2014	Jean-Paul Nunzi
març de 2001	2008
Las donadas anterioras son pas encara conegudas.

Demografia

Evolucion demografica Populacion comunala actuala (2010): 12192, totala: 12620
1793	1800	1806	1821	1831	1836	1841	1846	1851
10 618	10 035	10 331	9 927	10 165	10 618	10 762	10 724	10 655
1856	1861	1866	1872	1876	1881	1886	1891	1896
10 290	10 445	9 661	9 036	9 137	9 202	9 232	8 797	8 769
1901	1906	1911	1921	1926	1931	1936	1946	1954
8 407	8 218	8 137	7 219	7 435	7 814	8 105	9 181	9 145
1962	1968	1975	1982	1990	1999	2006	2007	2008
10 274	11 856	11 826	11 184	11 971	12 321	12 354	12 377	12 290 12 755
2009	2010
12 244 12 728	12 192 12 620
Fonts
Base Cassini de l'EHESS (recercar) - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE

Economia

Lo sector fruchièr demòra desvolopat amb subretot la preséncia de grands negociants coma lo grope Boyer S.A. o Blue Whale, mas amb fòrça dificultats. Lo Chasselàs de Moissac daurat: lo moissac; produccion : mai de 18 000 tonas, demòra pasmens la mai granda produccion francesa de rasim de taula. Aquel fruch benefícia de l'AOC. La produccion subís, fa ara mai de dètz ans, una baissa a causa del accidents climatics (granissadas e geladas, 2007-2008), una diminucion de l'airal cultivat e en consequéncia una baissa del tonatge.

Cultura e patrimòni

Clastras de l'abadiá de Sant Pèire de Moissac

Clastras de l'abadiá de Sant Pèire de Moissac

Abadiá de Sant Pèire 

• Glèisa de Sant Pèire, anciana glèisa abadiala amb lo portal (1130), un dels caps d'òbra de l'escultura romanica. De l'edifici del sègle XI demòra sonque lo massís campanar porge, coma un donjon amb camin de ronda, bastit defensiu mas que son darrièr estatge foguèt bastit a la fin del gotic.
• Clastras (fin del sègle XI), una dels mielhs conservadas de l'Occident crestian.

Coma estapa del Camin de Compostela, l'abadiá de Sant Pèire e las clastras foguèron inscrichas en 1998 al Patrimòni Mondial de l'Umanitat per l'UNESCO.

Pont canal de Cacor

Long de 356 m, a l’èst de Moissac, permet al Canal lateral a Garona a Garona de passar Tarn.

Lo Musèu Moissagués

Es installat dins l'anciana demorança dels abats, impausant bastit flancat d'una torre de bricas del sègle XIII.

Lo merat, plaça dels Recolets

Lo pont de Napoleon

Decidit per Napoleon I^èr e acabat per Napoleon III, dempuèi se pòt veire los cais e lo pont de Sant Jacme: eretièr d'un obratge medieval, benlèu roman.

Lo Pelegrinatge de Compostèla

Etapa precedenta Lausèrta Pelegrinatge de Sant Jacme de Compostèla Via Podiensis Etapa seguenta Autvilar

Los romiaires

L’acuèlh

I avià de plaças a l'ostalariá o a la maladrariá de l'abadiá, situada prèp de la glèisa de Sant Martin, o dins d'autres espitals totes de Sant Jacme.

Ara, un centre internacional d'albergament aculhís mai de 5000 romiaires cada an. Es lo Carmel, bastiment istoric en naut de la vila, tot restaurat e la vila lo fisèt a la gestion del Club Alpin Francés. Se trapan de cambras comunas o independentas, de salas de repaus e de reünion, de servicis (bugada), una cosina comuna. I a tanben Lo Gite Ultreia, dins un ostal del sègle XVIII, al bòrd del camin, lo GR65.

La glèisa de Sant Jacme

Sol demòra lo nom. L'edifici actual, del sègle XIX, es un musèu de l'artesanat.

Embessonatge

• Astorga,  Espanha (Leon), autra vila estapa dels camins de Sant Jacme.

Vejatz tanben

Articles connèxes

• Comunas de Tarn e Garona

Bibliografia

• (fr)Ernest Rupin, L'Abbaye et les cloîtres de Moissac, Paris, 1897, réédité en 1981 (réédition)

Ligams extèrnes

• (fr)Site de la vila
• (fr)Site de l'Ofici de torisme
• (fr)Portal del país de Moissac e del Sarrasin
• (fr)Site del Centre d'Art Romanic de Moissac
• (fr)Fòtos e analisi del timpan de Moissac per Pascale Arizmendi

Nòtas

• Portal de Carcin