Jardins de l'Ostalàs d'Eirinhac
|
||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
Wikimedia Commons prepausa de documents multimèdia liures sus Jardins de l'Ostalàs d'Eirinhac. | |||||||||||
Los Jardins de l'Ostalàs d'Eirinhac se pòdon visitar a Salanhac e Aivigas, en Sarladés, dins la regions istorica de Peiregòrd e lo departament de Dordonha, e son de tipics jardins « a la francesa ». Se tròban non luenh de la Cauna de Las Caus e de Sarlat.
Istoric[modificar]
Creats al sègle XVIII dins l'estil caracteristic dels jardins classics, lor domeni es estat transmés en eretatge pels filhs e las filhas de la meteissa familha dempuèi cinc cents ans : se son succedidas vint-e-doas generacions dempuèi la construccion del primièr castèl.
Durant la Fronda dels Princes al sègle XVII, en revòlta contra Mazarin, l'ancessor del proprietari actual demorèt dins lo camp leialista : las tropas del Grand Condé, en represalhas, destrusiguèron alavetz lo primièr castèl que datava de la Nauta Edat Mejana.
L'ostalàs actual foguèt tornar bastit per Antòni de Còstas de la Calpreneda al sègle XVII sus las roïnas de l'ancian repaire nòble. Los primièrs jardins se concebèron al sègle XVIII, per l'iniciativa de Loís Antòni Gabrièl de la Calpreneda (lo rèirefelen de l'Antòni) : jardins « a la francesa » inspirats pels de las vilas italianas coma lo gost de l'epòca o voliá. Foguèron entièrament remanejats al sègle XIX per seguir la mòda novèla en venent un pargue « a l'anglesa ».
Lo paire del proprietari actual tornar balhèt vida als jardins « a la francesa » d'Eirinhac. A partir de son inspiracion pròpria, recerquèt sul terren totas las traças del jardin ancian : murets, escalièrs, ancian bacin... e el meteis dessenhèt lo jardin talament imaginat.
Estil[modificar]
Las esséncias predominantas son balhadas per de teisses, de boisses, de calpres e de ciprèsses verds. L'art topiari i combina de formas geometricas, d'andanas rectilinèas, d'esculturas vegetalas, de cambras de verdura, de brodariás de boisses, de pelsòls « a la francesa »... La diversitat de las formas s'armoniza amb las linhas arquitecturalas de l'ostalàs e del domeni natural preservat (de dos cents ectaras) que l'enròda.
Classificats coma « Jardin Remarcable », fan tanben partida de l'associacion « Los Pus Bèls Jardins de França ».
.JPG)
