Jèsus hilh d'Ananias

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
Pagina d'ajuda sus l'omonimia Pels articles omonims, vejatz Jèsus (omonimia).

Jèsus hilh d'Ananias qu'èra un bordèr plebeian qui apareish brèvament dens la Guèrra deus judius de Flavi Josèp com un deus presagis de la caduda de Jerusalèm. Quauques annadas abans la Purmèra Guèrra Judèoromana, qu'anava per Jerusalèm anonciant de contunh la destruccion de la ciutat e deu Temple. Puishque Jèsus e emplegava lo son temps a maladíser Jerusalèm, las autoritats judivas que'u liurèn au procurador roman qui'u hasó flagelar. Qu'estore tuat per ua catapulta pendent lo sièti de Jerusalèm (70).

« Mes ací lo mei terrible de tots los presagis: un certan Jèsus, hilh d'Ananias, de condicion umbla e estatjant deu campèstre que s'enanè quate ans abans la guèrra, quan la vila e gaudiva d'ua patz e d'ua prosperitat hèra granas, a la hèsta on tots usan de quilhar tendas en l'aunor de Diu e que's metó subte a cridar dens lo Temple: "Votz de l'orient, votz de l'occident, votz deus quate vents, votz contra Jerusalèm e contra lo Temple, votz contra los nòvis e las nòvias, votz contra tot lo pòble!" E qu'anava cridant nueit e dia aqueras paraulas, dens totas las carrèras. Quauques ciutadans notables, furiós per aqueths dísers de mau auguri, que'u gahèn e que'u truquèn sevèrament. Mes eth, shens nat mot de defensa, shens ua suplicacion adreçada ad aqueths qui'u trucavan, que contunhava de har los medish crits qu'au davant. Los magistrats, credent a bon dret que l'agitacion d'aqueth òmi avèva quauquarren de subernaturau, que'u mièn davant lo governador roman. Aciu, esquiçat a còps de hoet dinc aus òs, non suplicava pas, non plorava pas mes qu'arrespondèva a cada còp, de la votz mei lamentabla qui podèva modular: "Praube de Jerusalèm!" Lo governador Aubin que'u demandè quin s'aperava, d'on èra, perqué prononciava aqueras paraulas; l'òmi non responè pas arren mes non deishè de díser aqueth planh sus la vila, doncas Aubin, en jutjà'u hòu, que'u liberè. Dinc au començament de la guèrra, n'avó pas nada relacion dab los sons conciutadans; òm non lo vedó pas jamei parlar a nat d'eths, mes cada dia, com ua pregària apresa, que tornava díser son planh: "Praube de Jerusalèm!". Non maladisèva pas aqueths qui'u trucavan quotidianament ni arremerciava pas aqueths qui'u balhavan quauque neuritud. La soa responsa a tots qu'èra aqueth presagi funèst. Mei que tot, que cridava atau au moment de las hèstas. Durant sèt ans e cinc mes, que perserverè dens lo son díser, e la soa votz non vadó pas enraucada ni cansada; fin finala, pendent lo sièti, vedent confirmà's lo son presagi, que's carè. E mentre qui dava lo torn au barri, que cridè hòrtament: "De nau, praubes de la vila, deu pòble e deu Temple", en ajustant fin finala: "Praube de jo", e autanlèu ua pèira de catapulta que'u tustè mortaument. E que rendó l'amna en repetent los medish mots »
— Flavi Josèp, Guèrra deus judius