Gonzalo de Berceo
Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Gonzalo de Berceo (Berceo, La Rioja, c. 1197-c. 1264) foguèt lo primièr poeta de nom conegut de lenga castelhana.
[Modificar] Biografia
Foguèt un clergue (non pas un monge, coma se crei generalament, senon laïc) que trabalhèt coma notari del monastèri de Sant *Millán de la Cogolla e del de Sant *Domingo de Silos. Recebèt un ensenhament fòrça complèt, pr'amor que faguèt d'estudis generals (un predecessor medieval de las modèrnes universitats) a Paléncia (los primièrs d'aquel tipe en Espanha) e foguèt lo representant mai important del mestièr de clerecia. Per tal de crear una lenga literària introdusiguèt nombroses mots del latin (cultismes) e tanben de formulas de la literatura orala tradicionala e del mestièr de joglaria. Trabalhèt tanben coma notari eclesiastic per aqueles monastèris.
Lo tèma de sa poesia es sempre religiós, e es fondamentalament constituida per d'agiografias de sants ligats amb aqueles monastèris, per exemple, Estoria de sennor San Millán, La Vida de Sancta Oria, virgen e La vida del glorioso confessor Santo Domingo de Silos. Son òbra mèstra es Milagros de Nuestra Señora. Autras òbras son El duelo que fizo la Virgen María el día de la Pasión de su fijo Jesu Christo, Del sacrifiçio de la messa, De los signos que aparesçerán ante del Juicio, Martiryo de Sant Laurençio, Loores de Nuestra Señora e Himnos.
Berceo revira e desvolopa d'òbras anteriorament escrichas en latin; son originalitat e son caractèr artistic venon del tractament dels tèmas, del estil e dels detalhs costumbristas e de las adaptacions a la mentalitat medievala e *camparòla. Sa poesia es culta amb d'elements populars e tradicionals; l'estrofa qu'utiliza es la quaderna via o tetrastrofs d'una sola rima, que consistisson a quatre vèrses alexandrins (de catorze sillabas) separats cadun en doas mitats de sèt sillabas per d'una cesura (pausa obligatòria dintre d'un vèrs) que coincidís amb fin de mot e de grop fonic, çò que empacha de sinalefa, e amb una sola rima consonanta dins totes los vèrses).
[Modificar] Milagros de Nuestra Señora
Comença amb un entratge alegoric que l'autor s'i presenta dins d'una natura idealizada, que simboliza las vertuts e las perfeccions de la Vèrge. De contunh, se succedisson vint-e-cinc miracles realizats per la Vèrge Maria en favor de personas qu'an devocion per ela. Las caracteristicas principalas de los Miracles son:
- Berceo introdusís d'elements quotidians e de l'art juglarescper tal d'*atrèir [fr] son public.
- A la fin de cada relat i a un ensenhament moral per tal de far comprendre al public los avantatges d'èsser de *devòt de la Vèrge.
