Garcilaso de la Vega

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.

Garcilaso de la Vega (Toledo, 1501/1503?-Niça, Occitània, 1536), foguèt un poèta del Sègle d'Òr, considerat un dels escrivans castelhans pus importants. Mòstra una influéncia clara de Petrarca e foguèt un dels que difusèron lo sonet en Espanha.

[Modificar] Vida

Garcilaso de la Vega èra descendent, per son paire, d'Íñigo López de Mendoza (marqués de Santillana) e, per sa maire, de Fernán Pérez de Guzmán. Nasquèt a Toledo entre 1501 e 1503. Venguèt orfanèl de paire e s'eduquèt a la còrt, que i coneguèt en 1519 son grand amic, lo cavalièr catalan Joan Boscan, lo Nemoroso de sos vèrses. A aquela amistat Garcilaso deviá segurament son estima per la lirica d'Ausiàs March, qu'influencièt tanben son òbra.

Garcilaso començèt de servir en 1520 Carles I de Castelha en qualitat de membre de la gàrdia reiala. Aprenguèt lo grèc, lo latin, l'italian, lo francés, la musica e l'escrima. Enamorat d'una dòna de la comuna de Toledo, que n'aguèt un filh que reconeguèt postumament. Puèi luchèt dins la revòlta de las comunautats de Castelha e foguèt ferit a Olías de Rey; participèt al sètge de sa ciutat natala (1552), que la femna del comunal de Toledo Joan de Padilla s'i èra refugiada. A la fin de 1552 s'embarquèt acompanhat de Joan Boscan e de Pedro de Toledo, futur vice-rei de Nàpols, dins una expedicion d'ajuda que voliá evitar la casuda de Ròdas al poder dels turcs mas poguèt pas. Garcilaso foguèt tornarmai ferit, aqueste còp grèvament.

De retorn en Espanha foguèt nomenat cavalièr de l'òrdre de Sant Jaume e en 1524 s'afrontèt amb los franceses al sètge d'Hondarribia e, a son retorn a Toledo, se maridèt amb Helena de Zuñiga (1525), una dama de Leonor, sòrre de Carles V d'Espanha. Tre aquel moment Garcilaso faguèt partida de la seguida de Leonor e començèt d'escriure sos primièrs poèmas amb l'estetica de la lirica cançonièra. A aquela epòca foguèt tanben consol dins sa ciutat natala.