Faidit

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar


Los faidits son de cavalièrs e senhors lengadocians que se trapèron despossedits de sos feus e de sas tèrras pendent la crosada dels Albigeses. Èran partit dins la resisténcia occitana menada contra l'occupacion e l'establiment dels crosats venguts del nòrd.

Los senhors lengadocians qu'èran punits de faidiment o podían èsser per doas rasons.
O èran de cresents catars e doncas colpables dirèctament d'eretgia, o refusavan de far aleujança als caps de la crosada, çò que ne fasiá (al vejaire dels crosats) de protectors d'eretics (çò qu'èra per qualques uns vertadièr: de perfèits e perfèitas essent a vegada de membres de la lor familha).
Un senhor o cavalièr punit de faidiment aviá la seunas tèrras mesas en presa e doncas se las podián far confiscar pels crosats. Fòrça faidits percaçats s'escapèron e prenguèron una part activa dins la resisténcia a l'occupacion d'Occitània pels crosats.

L'avenidor d'aqueles cavalièrs foguèt fòrça diferent. D'efècte, demoravan pas necessàriament faidit a vida.
Qualques un moriguèron per sas tèrras o s'exilièron a la cort del rei d'Aragon, coma Geraud de Niòrt un temps. D'autres cerquèron tanben a far la patz amb la Glèisa Catolica Romana per recuperar las tèrras e sos dreches en escambi de promessas de combatre los eretics a son torn o alara de venir crosat en Tèrra Santa coma foguèt lo cas, per exemple, d'Olivièr de Tèrme, de Bernart Aton de Niòrt (qu'anèt fins a Roma se far absòlvre pel Papa...).

D'entre los faidits celèbres, i a : Ramon VI de Tolosa e lo seu filh Raymond VII, Ramon Trencavel, Pèire Rogièr de Mirapeis, lo defensaire de Montsegur e Olivièr de Tèrme.

Lista dels « faidits »[modificar | modificar la font]

Fòrça noms de cavalièrs e senhors faidits son coneguts mas pas totes d'entre eles i a:

Nòtas e referéncias[modificar | modificar la font]

  1. (fr)Gwenaëlle Moulins, " La Révolte de Narbonne ", dans Pyrénées Magazines Spécial Cathares 2007 (ISSN 1252-2783), été 2007
  2. (fr)Mahul, Cartulaire et Archives de l'ancien diocèse de Carcassonne, tome 1, réédition 1980, page 175.