Espeluga de Santimamiñe

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
Patrimòni Mondial de l'UNESCO
Entrada de l'Espeluga de Santimamiñe
Mapa de la region arqueologica francocantabrica (Paleolitic Superior)

L'Espeluga de Santimamiñe que's tròba a Kortezubi, en Biscaia, au Bascoat, dens lo bacin de l'arriu d'Oka, près de la palun d'Urdaibai. Que s'obreish a 150 m suu nivèu de la mar, dens lo quartièr de Basondo, près de l'Ermitatge de Sant Mamés (Santimamiñe en basco), qui'u balhè lo son nom, au pè deu còth Ereñozar (448 m).

Que compren ua sequéncia complèta despuish lo Paleolitic Mejan dinc a l'Edat deu Hèr. Qu'embarra pintruras rupèstras de l'epòca magdaleniana, de cap a 16 000 a 11 000 ans abans lo present, dens lo Paleolitic Superior. Despuish julhet de 2008 que hè part deu Patrimòni Mondiau de l'Umanitat de l'UNESCO en associacion dab autes sits devath lo nom d'« Espeluga d'Altamira e Art Rupèstre Paleolitic deu Nòrd d'Espanha ».

Qu'estó descobèrta per dròlles jogant, qui avertiguèn lo lor ensenhaire a Guernica. Qu'a ua longor de 365 m. Que presenta un sarròt de cristallizacions mineraus: estalactitas, estalagmitas... La sequéncia complèta de l'espeluga que compren las culturas mosteriana, chastèlperroniana, aurinhaciana, gravetiana, solutreana, magdaleniana e asilhana. Qu'embarra ua cinquantena de pintruras parietaus magdalenianas monocròmas negras d'animaus: 32 bisonts, 7 caprids, 6 cavaths, 1 cèrvi e 1 ors. Lo negre qu'ei obtiengut a partir de carbon.

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]