Espeluga de Santimamiñe
L'Espeluga de Santimamiñe que's tròba a Kortezubi (Biscaia, Bascoat), dens lo bacin de l'arriu d'Oka, près de la palun d'Urdaibai. Que s'obreish a 150 m suu nivèu de la mar, dens lo quartièr de Basondo, près de l'Ermitatge de Sant Mamès (Santimamiñe en basco), qui'u balhè lo son nom, au pè deu còth Ereñozar (448 m).
Que compren ua sequéncia complèta despuish lo Paleolitic Mejan dinc a l'Edat deu Hèr. Qu'embarra pintruras rupèstras de l'epòca magdaleniana, de cap a 16 000 a 11 000 ans abans lo present, dens lo Paleolitic Superior. Despuish julhet de 2008 qu'ei classificada com Patrimòni Mondiau de l'Umanitat de l'UNESCO en associacion dab autes sites devath lo nom d'« Espeluga d'Altamira e Art Rupèstre Paleolitic deu Nòrd d'Espanha ».
Geografia [modificar]
Qu'estó descobèrta per un grop de dròlles pendent qui jogavan, qui avertiguèn lo lor ensenhaire a Gernika-Lumo.
Descripcion [modificar]
Qu'a ua longor de 365 m. Que presenta nombrosas cristallizacions mineraus : estalactitas, estalagmitas... La sequéncia complèta de l'espeluga que compren las culturas mosteriana, chastèlperroniana, aurinhaciana, gravetiana, solutreana, magdaleniana e asilhana. Qu'embarra cinquanta pintruras parietaus magdalenianas monocròmas negras (color obtienguda a partir de carbon) d'animaus : 32 bisonts, 7 caprids, 6 cavaths, 1 cèrvi e 1 ors.
