Edoard Ièr d'Anglatèrra
|
||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
.svg) |
||||||||||||
 |
||||||||||||
| a | q189960 | |||||||||||
| a | q1015005 | |||||||||||
| Luòc d'enterrament | Westminster Abbey | |||||||||||
| Paire | Enric III d'Anglatèrra | |||||||||||
| Maire | Alienòr de Provença | |||||||||||
| Conjunt (maridats) | q235480 e q59604 | |||||||||||
| Enfants | q292321, q257968, q1475199, q2667593, q4216185, q2435894, q5236, q1363323, q956563 e q361793 | |||||||||||
| VIAF | 13101431 | |||||||||||
| GND | 118687867 | |||||||||||
| ISNI | 0001 2276 6363 0000 0001 2276 6363 | |||||||||||
| LCCN | n50035065 | |||||||||||
| BNF | 12128123w | |||||||||||
| SUDOC | 029716802 | |||||||||||
 |
Wikimedia Commons prepausa de documents multimèdia liures sus Edoard Ièr d'Anglatèrra. | |||||||||||
Edoard Ièr d'Anglatèrra (17 de junh de 1239 – 7 de julhet de 1307) foguèt rei d'Anglatèrra de de 1272 fins a sa mòrt. Escaissat Edward Longshanks (Edoard de las cambas longas) e Hammer of the Scots (martèl dels escosseses).
Èra lo filhs del rei Enric III d'Anglatèrra e d'Alienòr de Provença, [1] Participèt a la Novena Crosada e foguèt lo conquistaire d'Escòcia e del País de Galas.
Participèt rapidament a la gestion deis afaires dau reiaume. Sostenguèt durant un periòde cort lo movement dei senhors reformators dirigit per Simon V de Montfòrt còntra l'autoritat de son paire. Pasmens, cambièt de camp e participèt a la desfacha e la mòrt de Montfòrt a Eversham en 1265. Après la pacificicacion dau país en 1269, dirigiguèt sensa succès vertadier la Novena Crosada (1271-1272). Vengut rèi durant lo retorn de la crosada, decidiguèt d'acomençar una reforma de l'administracion reiala e dau drech comun. Pasmens, s'interessèt tanben ais afaires estrangiers. En particular, ataquèt e conquistèt lo País de Galas entre 1282 e 1283. L'annexèt a son reiaume e bastiguèt un ret de castèus e de colonias anglés per limitar lo risc de revòuta. En 1291, Edoard foguèt tanben reconegut coma rèi d'Escòcia mai son autoritat foguèt contestada e mau segura. Pasmens, leis impòsts creats per finançar sa politica militara entraïnèron l'aparicion d'una oposicion religiosa que va crear una crisi grèva non reglada a sa mòrt.
