Cauna de Font de Gauma
Las parets de la cauna pintada de Font de Gauma comptan mai de dos cents gravaduras e pinturas magdalenianas. Se dobrís dins la Val de Vesera, a las Aisiás de Taiac, en Sarladés, dins la region istorica de Peiregòrd e lo departament de Dordonha.
Es la darrièra cauna ornada amb òbras policròmas majoras dobèrta al public en França. Las òbras son comparablas per lor riquesa a las de la Cauna de Las Caus o de la Cauna d'Altamira.
[modificar] Descobèrta
Lo 12 de setembre de 1901, quatre jorns aprèp la descobèrta de las òbras parietalas de la Cauna de las Combarelas, Denis Peironin, Henri Breuil e Louis Capitan descobriguèron las òbras parietalas de la Cauna de Font de Gauma. La cauna èra ça que la ja coneguda pels abitants de la region e servissiá de terren de jòcs als mainatges, çò qu'explica la preséncia de nombroses grafiti subre qualques unas de las pinturas.
Los descobreires i entreprenguèron de furgs, puèi F. Prat de 1958 a 1964 e en 1967. Los vestigis litics trapats remontan mai que mai al Chastèlperronian e a l'Aurinhacian, pus rarament al Mosterian, al Solutrean e al Magdalenian.
[modificar] Formacion geologica
Font de Gauma es cavada dins la periferia d'un massís calcari que data del Santonian e del Cretacèu. La morfologia en nauta diaclasa es formada dins de calcaris de gres del Cretacèu Superior ont se tròba de concrecions. La cauna foguèt cavada pichon a pichon per la rajada de las aigas sosterranhas. Uèi lo jorn, es considerada coma « seca », e mai qu'òm tròbe de rajadas sus qualques unas de las parets.
La cauna se presenta coma un corredor relativament estrech de 125 m de long per 2 a 3 m de large e entrò a 8 m de naut.
