Breviari d'Alaric

Breviari d'Alaric
Proprietat P107 (tipe principal (GND)) de botar dens WIKIDATA
Identificacions d'autoritats
GND	[1]
ISNI	[2]
LCCN	[3]
ULAN
BNF	[4]
SUDOC	[5]
CALIS
CiNii
NDL
ISO standard
	Wikimedia Commons prepausa de documents multimèdia liures sus Breviari d'Alaric.

Manuscrich del Breviari d'Alaric servat a l'Universitat de Clarmont-Ferrand, (sègle X)

Lo Breviari d'Alaric (latin : breviarium alaricianum, es un recuelh de drech roman promulgat pel rei visigòt Alaric II, en 506. Aquesta denominacion apareguèt al sègle XVI per remplaçar lex romana visigothorum. Se tracta principalament d'una compilacion e d'una interpretacion del còde teodosian (438), destinat a las populacions galloromanas e ispanoromanas del reialme visigòt, e non pas als nòbles visigòts qu'avián sas leis pròprias ja redigidas per Euric. Lo breviari compren :

• setze libres del Codex Theodosianus;
• las novelas de
  • Theodosius II,
  • Valentinian III,
  • Marcian,
  • Majorian e
  • Libius Severus;
• las institucions de Gaius;
• cinc libres de Sententiae Receptae de Julius Paulus;
• tretze títols del còde Gregorian;
• dos títols del còde Hermogenian;
• e un tròç del primièr libre de Responsa Papiniani.