Borrida

Un article de Wikipèdia, l'enciclopèdia liura.
Anar a : navigacion, Recercar
Borrida a la setòria

La borrida es una especialitat culinària del litoral mediterranèu occitan de Tolon, Agde, Seta, de la Camarga fins a l'estanh de Grussan. Se compausa de peisses e de fruches de mar, es un plat vesin del bolhabaissa.

Terminologia[modificar | modificar la font]

Lo tèrme « borrida » sembla venir de bolir/borir.

Ingredients[modificar | modificar la font]

Se prepara amb de peisses blancs: mujòl, veirat, lop, merlan e baudròi, que son estubats. Puòi dins lo fumet se còi una brunesa de legums (api, pòrres, carròtas, cebas, etc.). Lo meteis fumet es alongat dins un alhòli o una maionesa d'òli d'oliva que cobrís los peisses e los legums. Lo tot es mes sus la taula acompanhat de crostets engradalhats.

La borrida de baudròi[modificar | modificar la font]

  • Aicí i’amai un plat de Seta
  • Famós, mès un pauc complicat;
  • Per qu’intre dins vòstre sicap;
  • Escotatz ben ma liçoneta:
  • Prenètz dau peis a proporcion
  • De tres quart de liura per tèsta,
  • Ros, coeta lònga, e, sans façon,
  • Pelats, voidats.
  • Lo fetge rèsta.
  • Pòrres, èrbas a volontat,
  • Grelhs d’api, cebas ben achadas,
  • Lo peis a morcilhs decopat,
  • Aquí vòstra caiçarolada.
  • D’òli, metètz un rag a fons,
  • Un jaç de peis, un jaç d’èrba,
  • Pauc de sau, de pebre a borron,
  • D’alhs escrachats, lo fetge en sèrva.
  • D’aiga que cobrigue lo tot,
  • Puòi fuòc, que per dessús s’enauça;
  • Mantenètz lo bolh jusc’au bot
  • Dau temps qu’alestissètz la saussa.
  • Ambe quauques vesenhas d’alhs
  • Dins lo mortièr montatz d’alhòli;
  • Cau que la saussa tengue als talhs,
  • Tanben ie planiguetz pas l’òli.
  • Quand lo fetge es cuòch, lo tiratz,
  • Dessarcissètz dins una sieta,
  • Amb un pauc d’òli, lo montatz:
  • Es çò milhor de la recèpta.
  • Tanlèu qu’es freg, doçament,
  • Dins lo mortièr que se desòla,
  • Mesclatz lo fetge ambe l’alhet
  • Puòi, retiratz la caiçaròla.
  • Prenètz de jus çò que vos cau
  • Per que la saussa s’espessigue,
  • Dins lo mortièr, pauc après pauc,
  • Montatz, jusc'a que se rampligue.
  • Un amic vos ten lo mortièr:
  • zo, remenatz la caiçaròla !
  • Cau que chaca talhon entièr
  • Pòrta sa saussa tròn de muòla!…
  • Après, s’avètz bon apetís
  • Vos creiretz au Paradís.

F. Combes (1903) dins l'Armanac Cetori, 1904.

Ligams extèrnes[modificar | modificar la font]

Nòtas[modificar | modificar la font]